Raymundo de Oliveira

O petróleo começou a ser economicamente explorado a partir da segunda metade do século XIX. Iniciando pelos EUA, a produção foi crescendo sistematicamente. Da destilação daquela massa preta, se tirava de tudo: querosene, gasolina, diesel, óleo combustível, gás, plásticos...

Os derivados de petróleo se tornaram indispensáveis e ficamos inteiramente dependentes deles na energia que usamos, em nossas vestimentas, na produção de alimentos, nos multiusos dos plásticos, nos transportes, nas tintas, em tudo.

É olhar para os lados e o que vemos é dele derivado, direta ou indiretamente. E mais, sua extração e uso eram muito baratos. Daí nossa crescente dependência. Fomos abandonando nossos costumes antigos e não sabemos mais viver sem ele.

A produção foi crescendo e nossa dependência se acentuando!

Os EUA eram os maiores produtores e nas primeiras décadas do século XX se tornaram os maiores exportadores de petróleo, com a produção crescendo em ritmo acelerado. O petróleo foi o combustível da grande revolução industrial da virada do século XX, sendo a indústria automobilística o grande indicador da industrialização. Ela é filha do petróleo barato, de fácil extração.

Embora inicialmente concentradas nos EUA, o maior exportador, as descobertas de novas regiões petrolíferas foram se espalhando no mundo.

Entretanto, o petróleo é finito, não oferece duas safras: usou, está usado. Não se planta, não se reproduz. Hoje se estima que, no total, a humanidade recebeu dos deuses cerca de dois trilhões de barris de petróleo utilizável, somando-se o que já se descobriu com o que ainda deve ser descoberto.

Em meados do século passado, década de cinqüenta, um geólogo norte-americano, King Hubbert, analisando as descobertas de petróleo nos EUA, e o histórico das produções dos diversos campos, propôs um modelo matemático e dele concluiu que a produção americana passaria por um máximo no início da década de 70, após o que, passaria a decair paulatinamente. É a chamada Curva de Hubbert, semelhante à Curva Normal.

Seu modelo foi recebido com incredulidade, diante da crescente produção americana. Infelizmente, acertara na mosca. De fato, nos primeiros anos da década de setenta, a produção dos EUA se estabiliza e, logo depois, começa a cair. Isso os forçou a reduzir a produção e importar maciçamente.

Como o uso dos derivados de petróleo continuou a crescer, hoje eles não são mais os maiores exportadores e sim os maiores importadores de petróleo do mundo. A produção americana é uma parcela pequena de seu consumo. Se eles dependessem exclusivamente de suas reservas, elas seriam zeradas em menos de quatro anos. Os EUA possuem 3% das reservas e consomem 25% da produção mundial de petróleo. Daí a necessidade de importar, e importar cada vez mais.

A partir de seu acerto, as teorias do Hubbert passaram a ser levadas a sério. Seu modelo foi reproduzido nas reservas do Mar do Norte e se confirmou.

Hoje, seus seguidores modelam as reservas do mundo e as conclusões são preocupantes: estima-se que o pico da produção deverá se dar entre 2005 e 2010, após o que ela irá caindo aos poucos. Alguns otimistas acham que o máximo da produção só vai se dar em 2015. Devido às oscilações de produção, demora-se um pouco a se perceber a passagem do pico.

Esse máximo representa o momento em que já foi consumida metade das reservas disponíveis. Assim, estando passando pelo pico, é sinal de que já consumimos o primeiro trilhão de barris e entramos na produção da segunda metade.

Claro está que a primeira metade foi a de produção mais fácil, mais acessível, mais barata. O que nos resta é a parte cada vez mais difícil, mais cara.

O ser humano já conhece razoavelmente o subsolo da Terra. Não são grandes as esperanças de enormes descobertas, a exemplo do que houve na primeira metade do século XX. Há novos campos, porém não se espera descobrir um novo Oriente Médio. O máximo das descobertas se deu em 1964. De lá para cá, as grandes descobertas são cada vez menores.

Imaginemos o que acontecerá com o preço do petróleo quando sua produção começar a cair sistematicamente, ano a ano. O preço tende a disparar.

Porém, o consumo de petróleo é bastante inelástico e, inicialmente, deve responder lentamente ao aumento do preço. Em decorrência crescerá o preço de tudo que usa petróleo, isto é, de quase tudo que nos acostumamos a usar.

Vamos ter saudade da época em que o petróleo custava 100 dólares o barril!

Algumas conseqüências da disparada do preço do petróleo podem ser estimadas: o custo dos transportes vai às alturas e o preço dos alimentos também, diante da dependência de derivados de petróleo, na produção de fertilizantes. Em síntese, fica abalada nossa maneira atual de viver, profundamente dependente do petróleo barato.

Vejamos a vida de um americano classe média alta. Ele mora há cem km de seu local de trabalho, nos "subúrbios". Lá ele vive em sua casinha, com cachorro e piscina, mulher e dois filhos. Vai para o emprego com seu automóvel que pesa três toneladas, consome um litro a cada seis km e faz duzentos km/h, numa auto-estrada de quatro pistas para cada lado. Isso só é possível pela existência do petróleo barato. Disparando o preço, esse padrão de vida ficará abalado.

Porém, Dick Cheney, atual vice do presidente George W. Bush, já afirmou: "nosso padrão de vida é inegociável".

Por muito menos os EUA invadiram o Iraque e estão se apossando de suas reservas de petróleo, a terceira maior do planeta, sob a falsa justificativa de que o presidente Sadan Hussein teria armas de destruição maciça. Porém, o Oriente Médio é região profundamente instável.

Hoje, são grandes as importações de petróleo da Venezuela pelos EUA. A Venezuela está ali do lado, e seu presidente Hugo Chaves não tem demonstrado grandes simpatias pelos atuais governantes norte-americanos.

Diante da inevitável crise do petróleo e do inegociável padrão de vida do americano, temos crise à vista, em especial na fronteira Colômbia-Venezuela. Aos EUA não interessa paz na região. O conflito é a porta de entrada da guerra, acesso mais garantido ao petróleo venezuelano.

Esta crise é só uma das que estão sendo potencializadas pelo início do fim do petróleo barato.

Antigamente, cada povo desenvolvia suas culturas de alimentos em locais próximos a onde vivia. Hoje, graças ao petróleo barato, planta-se soja no Brasil, ou nos EUA, e se consome na China. Isso só é possível pelo transporte barato, petróleo barato.

E o que é pior, perdeu-se a cultura da antiga produção de alimentos distribuída. A produção concentrada, mais eficiente, tende a ser mais homogênea. Dentre as opções, planta-se a que oferece melhor rendimento, abandonando-se as outras, perdendo-se diversidade, reduzindo-se as opções que havia anteriormente. Algumas dessas opções, abandonadas em nome do aumento da eficiência, eram opções adequadas em outras regiões, quando a produção não estava concentrada, como hoje. O ser humano vai ficando com menos grau de liberdade, com menos opções.

Com o fim do transporte barato, vai haver necessidade de se voltar a produzir alimentos perto de casa: crise à vista por falta de alimentos, pois foi perdida a cultura da produção distribuída.

O petróleo barato nos empurrou para uma realidade de profunda dependência. Ficamos viciados em seus produtos.

A sociedade de consumo é reflexo desse petróleo barato. Produzimos o supérfluo, consumimos esse supérfluo e precisamos produzir mais dele, para manter a economia funcionando. O petróleo barato tem sido o combustível dessa lógica.

Usamos pouco e mal cada novo produto que chega ao mercado, induzido pela eficientíssima propaganda. Antes de esgotar seu uso, quando ainda tem muito a oferecer, jogamos fora esse produto e adquirimos a nova mercadoria que chega. Frequentemente, o "novo" é o antigo com alguns enfeites supérfluos, apoiado em competente campanha de marketing.

Esse permanente use e jogue fora só tem sido possível pela abundância de energia barata: a queda dos custos de produção alimenta a sociedade de consumo e de desperdício.

O fim da economia do petróleo barato vai abalar essa lógica em que temos sobrevivido. É nossa maneira de viver que fica ameaçada.

Diante da visão da crise do petróleo, recurso reconhecidamente finito e com consumo crescente, tem-se buscado desesperadamente alternativas a ele. Da energia solar à eólica, da nuclear ao carvão, do agro-combustível à economia do hidrogênio.

As energias solar e eólica têm grande potencial de crescimento e serão, seguramente, utilíssimas em pequenas comunidades ou para questões localizadas. Não têm qualquer condição de responder às necessidades da sociedade do automóvel e do desperdício.

A nuclear, com questões de segurança ainda pendentes, tem limitação quanto às reservas existentes.

O carvão, com reservas enormes, se usado para substituir as necessidades decorrentes da queda da produção de petróleo, levará a poluição a níveis terríveis.

A esponja de hidrogênio é muito mais uma transportadora de energia, de baixo rendimento, que uma geradora, em especial para as necessidades decorrentes da previsível queda na produção de petróleo.

No agro-combustível, o exemplo do pro-alcool tem tido indiscutível sucesso na substituição da gasolina. Tentar mundializar essa solução traz o risco de ameaçar a produção de alimentos, num mundo faminto. Entre produzir alimento para pobre ou "gasolina" para carro de rico, a lógica do Capital será implacável e veremos grandes extensões de terra desviadas da agricultura alimentícia. Os preços dos alimentos vão disparar. E, ainda assim, não há terra suficiente para as centenas de milhões de carros.

De fato, o presente que nos deram os deuses, dois trilhões de barris de petróleo, nos viciou. Ficamos escravos da lógica da sociedade de consumo.

É preciso pensar em outra lógica, em outra maneira de nos relacionarmos com a natureza e com os outros seres humanos. É fundamental buscarmos uma sociedade menos dependente de energia, em vez de só procurarmos produzir mais e mais energia. Esse caminho nos está levando a um beco sem saída.

Quando o mundo era suposto infinito, sempre com novas fronteiras a conquistar, a lógica da reprodução expandida trouxe enorme desenvolvimento. O progresso, com todos os seus defeitos, foi fantástico. É olhar e ver o crescimento da produção, a queda da mortalidade infantil, o aumento da vida média do ser humano, onde o próprio crescimento da população é um indicador claro.

Hoje, o "mundo é finito". Não há mais fronteiras a conquistar. Tivéssemos ido a Marte, Júpiter, Vênus, e a lógica da reprodução expandida poderia permanecer. Num mundo finito, essa lógica se transforma numa metástase da sociedade humana, ameaçando o corpo de que ela própria se alimenta. Em risco a vida humana, nossa sobrevivência em nosso planeta.

Buscar outra lógica na relação homem/mulher com a natureza e com os outros seres humanos é necessidade imperiosa de nossa própria sobrevivência. Não sei se há tempo para essa construção. A barbárie é uma possibilidade não desprezível.

Enquanto há esperança, mãos à obra!!!

Raymundo de Oliveira

Presidente da Casa da América Latina

La fin de l'économie du pétrole bon marché
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 06:59:08 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=ED46296DF30F76F046C89CC479E4F14F.lv1-10; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 12467
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Raymundo de Oliveira

le pétrole a commencé à être économiquement exploré à partir de seconde moitié du siècle XIX. En initiant par les E.U.A., la production a grandi systématiquement. De la distillation de cette masse noire, il s'enlevait de tout : kérosène, essence, diesel, huile combustible, gaz, matières plastiques…

Les dérivés de pétrole se sont rendus indispensables et sommes entièrement dépendants d'eux dans l'énergie que nous utilisons, dans nos vêtements, dans la production d'aliments, nous universels des matières plastiques, nous transports, dans les encres, dans tout.

C'est regarder pour les côtés et ce que nous voyons est de lui dérivé, directement ou indirectement. Et plus, son extraction et utilisation étaient très bon marché. À partir de là notre croissante dépendance. Nous avons abandonné nos habitudes anciennes et nous ne savons plus vivre sans lui.

La production a grandi et notre dépendance si en accentuant !

Les E.U.A. étaient les plus grands producteurs et dans premières décennies du siècle XX se sont rendus les plus grands exportateurs de pétrole, avec la production en grandissant dans rythme accéléré. O petróleo foi o combustível da grande revolução industrial da virada do século XX, sendo a indústria automobilística o grande indicador da industrialização. Elle est fille du pétrole bon marché, de facile extraction.

Bien qu'initialement concentrées nous E.U.A., plus le plus grand exportateur, les découvertes de nouvelles régions pétrolifères aient été si en éparpillant sur le monde.

Néanmoins, le pétrole est fini, n'offre pas deux récoltes : il a utilisé, est utilisé. Il ne se plante pas, ne se reproduit pas. Aujourd'hui si estime que, au total, l'humanité a reçu de deuses environ deux trillions des tonneaux pétrole utilisable, en s'ajoutant ce qui déjà s'est découvert avec que encore il doit être découvert.

Dans des milieux du siècle passé, décennie de cinquante, un géologue nord-américain, King Hubbert, en analysant les découvertes de pétrole nous E.U.A., et la description des productions des divers champs, a proposé un modèle mathématique et de lui il a conclu que la production américaine passerait par un maximum dans le début de la décennie de 70, après lequel, commencerait à diminuer progressivement. C'est l'appelée Courbe de Hubbert, le semblable à la Courbe Normale.

Son modèle a été reçu avec incrédulité, devant la croissante production américaine. Malheureusement, il a réussi dans la mouche. En fait, nous premières années de la décennie de soixante-diux, la production des E.U.A. se stabilise et, ensuite ensuite, il commence à tomber. Cela les a forcés à réduire la production et à importer massivement.

Comme l'utilisation des dérivés de pétrole il a continué à grandir, aujourd'hui ils ne sont plus les plus grands exportateurs et oui les plus grands importateurs de pétrole du monde. La production américaine est une parcelle petite de sa consommation. S'ils dépendaient exclusivement de leurs réserves, elles seraient mises à zéro dans moins de quatre ans. Les E.U.A. possèdent 3% des réserves et consomment 25% de la production mondiale de pétrole. À partir de là la nécessité d'importer, et importer de plus en plus.

À partir de leur exactitude, les théories du Hubbert ont passé à être prises sérieusement. Son modèle a été reproduit dans les réserves de la Mer du Nord et il s'est confirmé.

Aujourd'hui, leurs partisans forment les réserves du monde et les conclusions sont préoccupantes : s'estime que le sommet de la production devra se donner entre 2005 et 2010, après lesquels elle ira en tomber aux peu. Quelques optimistes trouvent que le maximum de la production seulement va se donner dans 2015. Dû aux oscillations de production, se retarde un peu se percevoir le passage du sommet.

Esse máximo representa o momento em que já foi consumida metade das reservas disponíveis. Ainsi, en étant en passant par le sommet, c'est signe dont déjà consommons trillion première de tonneaux et entrons dans la production de seconde moitié.

Clair il est que première moitié a été ce de production plus facile, plus accessible, plus bon marché. Ce que nous reste est la partie de plus en plus difficile, plus coûteuse.

L'être humain déjà connaît raisonnablement le sous-sol de la Terre. Ne sont pas grands les espoirs d'énormes découvertes, à exemple dont il a eu dans première moitié du siècle XX. Il y a de nouveaux champs, néanmoins il ne s'attend pas découvrir un nouveau Moyen-Orient. Le maximum des découvertes s'est donné en 1964. Depuis lors, les grandes découvertes sont à chaque fois moindres.

Imaginez ce qui arrivera avec le prix du pétrole quand sa production commencera tombera systématiquement, année à année. Le prix tend à tirer.

Néanmoins, la consommation de pétrole est suffisante inelástico et, initialement, il doit répondre lentement à l'augmentation du prix. Dans résultat grandira le prix dont il utilise du pétrole, ceci est, de presque tout que nous nous habituons à utiliser.

Nous allons avoir nostalgie du temps où le pétrole coûtait 100 dollars le tonneau !

Quelques conséquences tirée du prix du pétrole peuvent être estimadas : le coût des transports va aux hauteurs et le prix des aliments aussi, devant la dépendance de dérivés de pétrole, dans la production d'engrais. Dans synthèse, il est ébranlé notre manière actuelle de vivre, profondément subordonné du pétrole bon marché.

Voyez vie d'une américaine classe moyenne haute. Il délai a cent kms de son lieu de travail, nous « faubourgs ». Là il vit dans sa maisonnette, avec chien et piscine, femme et deux fils. Vai pour l'emploi avec son automobile qui pèse trois tonnes, consomme un litre à chaque six kms et fait deux cents km/h, dans une autoroute de quatre voies pour chaque côté. Cela seulement est possible par l'existence du pétrole bon marché. En tirant le prix, cette norme de vie sera ébranlée.

Néanmoins, Dick Cheney, actuel vice du président George W. Bush, já afirmou: « notre norme de vie est innégociable ».

Par beaucoup moins les ILS E.U.A. ont envahi l'Irak et sont si en posséder de leurs réserves de pétrole, troisième plus grand de la planète, sous la fausse justification dont le président Sadan Hussein aurait des armes de destruction massive. Néanmoins, le Moyen-Orient est région profondément instable.

Aujourd'hui, sont grandes les importations de pétrole du Venezuela par les E.U.A. Le Venezuela est là du côté, et son président Hugo Chaves n'a pas démontré de grandes affections par les actuels gouverneurs nord-américains.

Devant l'inévitable crise du pétrole et de l'innégociable norme de vie de l'Américain, nous avons crise à vue, en particulier à la frontière Colômbia-Venezuela. Aux E.U.A. il n'intéresse pas paix dans la région. Le conflit est la porte d'entrée de la guerre, accès plus garanti au pétrole vénézuélien.

Cette crise est seule un dont elles sont des potencializadas par le début de la fin du pétrole bon marché.

Anciennement, chaque peuple développait leurs cultures d'aliments dans des lieux proches àquel il vivait. Aujourd'hui, grâce à le pétrole bon marché, se plante soja au Brésil, ou E.U.A., et il se consomme en Chine. Cela seulement est possible par le transport bon marché, pétrole bon marché.

Et ce qui est pire, s'est perdu la culture de l'ancienne production d'aliments distribuée. La production concentrée, plus efficace, tend à être plus homogène. Parmi les options, se plante ce qui offre mieux revenu, en s'abandonnant les autres, en se perdant diversité, en se réduisant les options qui avaient précédemment. Certaines de ces options, abandonnées au nom de l'augmentation de l'efficacité, étaient des options appropriées dans d'autres régions, quand la production n'était pas concentrée, comme aujourd'hui. L'être humain va en rester avec petit degré de liberté, avec petites options.

Tu l'as transporté bon marché, va y avoir nécessité de produiront à nouveau des aliments près de maison : crise à vue faute d'aliments, donc a été perdue la culture de la production distribuée.

Le pétrole bon marché nous a poussé pour une réalité de profonde dépendance. Nous sommes viciés dans leurs produits.

La société de consommation est réfléchie de ce pétrole bon marché. Nous produisons le superflu, consommons ce superflu et avons besoin de produire plus de lui, pour maintenir l'économie en fonctionnant. O petróleo barato tem sido o combustível dessa lógica.

Nous utilisons peu d'et mal chaque nouveau produit qui arrive au marché, induit par la trs efficace propagande. Avant épuiser son utilisation, quand encore il a beaucoup d'à offrir, nous jouons excepté ce produit et acquérons la nouvelle marchandise qui arrive. Fréquemment, le « nouveau » est l'ancien avec quelques ornements superflus, soutenu en compétente campagne de marketing.

Ce permanent utilise et joue dehors seulement a été possible par l'abondance d'énergie bon marché : la chute des coûts de production nourrit la société de consommation et de dépense.

La fin de l'économie du pétrole bon marché va ébranler cette logique où nous avons survécu. C'est notre manière de vivre qui est menacée.

Devant la vision de la crise du pétrole, ressource manifestement finie et avec consommation croissante, s'est cherchée désespérément des alternatives à lui. De l'énergie solaire à l'éolienne, du nucléaire au charbon, agro-combustível à l'économie de l'hydrogène.

Les énergies solaire et éolien ont grand potentiel de croissance et seront, sûrement, trs utiles dans petites communautés ou pour les questions localisées. Ils n'ont pas toute condition de répondre aux nécessités de la société de l'automobile et de la dépense.

Le nucléaire, avec des questions de sécurité encore en instance, a limitation combien aux réserves existantes.

Le charbon, avec des réserves énormes, si utilisé pour que substitue les nécessités liées à la chute de la production de pétrole, prendra la pollution à des niveaux terribles.

L'éponge d'hydrogène est davantage un transporteur d'énergie, de abaisse revenu, que une génératrice, en particulier pour les nécessités liées à la prévisible chute dans la production de pétrole.

Dans agro-combustível, l'exemple de la pro-alcool a eu indiscutable succès dans la substitution de l'essence. Essayer mundializar cette solution apporte le risque de menacer la production d'aliments, dans un monde affamé. Entre produire de l'aliment pour pauvre ou de l'« essence » pour voiture riche, la logique du Capital sera implacable et verrons de grandes extensions de terre déviées de l'agriculture alimentaire. Les prix des aliments vont tirer. Et, encore ainsi, il n'y a pas terre suffisante pour les centaines de millions de voitures.

En fait, le cadeau qui nous ont donné deuses, deux trillions de tonneaux de pétrole, nous a vicié. Nous sommes esclaves de la logique de la société de consommation.

Il faut de penser dans une autre logique, dans une autre manière de nous de rapporter avec la nature et avec les autres êtres humains. C'est fondamental de chercher une société moins subordonné d'énergie, au lieu seulement chercher à produire plus et plus énergie. Esse caminho nos está levando a um beco sem saída.

Quand le monde était supposé infini, toujours avec de nouvelles frontières à conquérir, la logique de la reproduction développée a apporté énorme développement. Le progrès, avec tous les leurs défauts, a été fantastique. C'est regarder et voir la croissance de la production, la chute de la mortalité infantile, l'augmentation de la vie moyenne de l'être humain, où la croissance elle-même de la population est un indicateur clair.

Aujourd'hui, le « monde est fini ». Il n'y a plus frontières à conquérir. Nous avions ido à Mars, à Jupiter, Vénus, et la logique de la reproduction développée pourrait rester. Dans un monde fini, cette logique se transforme dans une metástase de la société humaine, en menaçant le corps dont elle-même se nourrit. Dans risque la vie humaine, notre survie dans notre planète.

Chercher autre logique dans la relation homme/femme avec la nature et avec les autres êtres humains est nécessité impérieuse de notre propre survie. Je ne sais pas y a temps pour cette construction. À barbarie c'est une possibilité non méprisable.

Tant qu'il y a espoir, mains à l'oeuvre ! ! !

Raymundo de Oliveira

Presidente de la Maison de l'Amérique latine

El final de la economía del aceite barato
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 07:02:11 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=4938CF992B1F2B77C45BEAEEC33FF0B4.lv1-24; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 12373
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Raymundo de Oliveira que

el aceite comenzó económicamente a ser explorado de la segunda mitad del siglo XIX. Iniciando para los E.E.U.U., la producción crecía sistemáticamente. Del destillation de esa masa negra, si sacó de todo: keroseno, gasolina, diesel, aceite combustible, gas, plásticos…

Los derivados del aceite si indispensable convertida tenida y son enteramente dependientes de ellos en la energía que utilizamos, en nuestras ropas, en la producción del alimento, los multipropósito de plásticos, los transportes, las tintas, toda.

É olhar para os lados e o que vemos é dele derivado, direta ou indiretamente. E más, su extration y uso eran muy baratos. Allí de nuestra dependencia de aumento. Abandonábamos nuestros viejos costumbres y no sabemos más vida sin él.

¡La producción crecía y nuestra dependencia si acentuó!

U.S.A. era los greaters el producir y en las primeras décadas del siglo XX si él se había convertido en los greaters de exportación del aceite, con la producción creciendo en ritmo acelerado. El aceite era el combustible de la gran revolución industrial de la vuelta del siglo XX, siendo la industria de automóvil el gran indicador de la industrialización. Es hijo del aceite barato, del extration fácil.

Aunque estuvo concentrada inicialmente en los E.E.U.U., la exportación de mayor, los descubrimientos de nuevas regiones petroliferous había sido si se separó en el mundo.

Sin embargo, el aceite es finito, no ofrece dos cosechas: utilizó, se utiliza. No la planta, no se multiplica. Hoje se estima que, no total, a humanidade recebeu dos deuses cerca de dois trilhões de barris de petróleo utilizável, somando-se o que já se descobriu com o que ainda deve ser descoberto.

En el centro del siglo pasado, la década de cincuenta, un geólogo norteamericano, rey Hubbert, analizando los descubrimientos del aceite en los E.E.U.U., y la descripción de las producciones de los campos diversos, consideraban un modelo matemático y de él concluyó después que la producción americana pasaría al principio para un máximo de la década de 70, qué, comenzaría a decaerse gradualmente. Es la llamada arqueada de Hubbert, criatura del compañero a la curva normal.

Su modelo fue recibido con incredulity, delante de la producción americana de aumento. Unhappyly, hace a la derecha en la mosca. De hecho, en los primeros años de la década de setenta, la producción de los E.E.U.U. si estabiliza e, entonces más adelante, comienza a bajar. Esto los forzó reducir la producción e importar masivo.

Como o uso dos derivados de petróleo continuou a crescer, hoje eles não são mais os maiores exportadores e sim os maiores importadores de petróleo do mundo. La producción americana es un paquete pequeño de su consumición. Si dependieran exclusivamente de sus reservas, serían puestas a cero en menos de cuatro años. U.S.A. los possesss el 3% de las reservas y consumen el 25% de la producción mundial del aceite. Allí de la necesidad a importar, y para importar cada vez más.

De su exactitud, las teorías del Hubbert habían pasado para ser tomadas el serio. Su modelo fue reproducido en las reservas del mar del norte y si confirmó.

Hoy, sus seguidores forman las reservas del mundo y las conclusiones están preocupando: son estima después que el pico de la producción tendrá que ser dado entre 2005 y 2010, qué irá a caer al pocos. Algunos optimistas encuentran que el máximo de la producción solamente va a darse en 2015. Tuvieron que las oscilaciones de la producción, se retrasan poco si para percibir el boleto del pico.

Esse máximo representa o momento em que já foi consumida metade das reservas disponíveis. Así, pasando para el pico, es señal de ese nosotros consume ya primero el trillón de barriles y entra en la producción de la segunda mitad.

Ella es claramente que la primera mitad estaba de una producción más fácil, accesible, más barata. Qué en él sigue siendo ellos es la pieza cada hora más difícil, más costosa.

El del ser humano ya razonable sabe el subsuelo de la tierra. Las esperanzas de descubrimientos enormes no son grandes, el ejemplo de lo que tenía por la mitad primer del siglo XX. Tiene nuevos campos, no obstante uno no espera descubrir un Medio Oriente nuevo. El máximo de los descubrimientos si dio en 1964. Desde entonces, el grandes pocos descubrimientos están cada vez.

Imaginémosnos lo que sucederá su producción con el precio del aceite cuándo comenzar a bajar sistemáticamente, año el año. El precio tiende para apagarse.

Sin embargo, el consumo de petróleo es el inelástico e, debe contestar suficientemente inicialmente lentamente al aumento del precio. En resultado el precio crecerá de ése que utiliza el aceite, es decir, de casi todo eso adentro los acostumbramos al uso.

¡Vamos a tener nostalgia del tiempo donde el aceite costó a 100 dólares el barril!

Algunas consecuencias del salido uno del precio del aceite pueden ser estima: el coste de los transportes también va a las alturas y al precio de alimentos, delante de la dependencia de los derivados del aceite, en la producción del fertilizante. En síntesis, la sacudaren nuestra manera actual de vivir, profundamente dependiente del aceite barato.

Veamos la vida de una alta clase media americana. Pago diferido tiene cientos kilómetros de su sitio de trabajo, en los “suburbios”. Allí vive en su casinha, con la piscina del perro y, la mujer y dos niños. Vai para el trabajo con su automóvil que pesa tres toneladas, consume un litro a cada seis kilómetros y hace doscientos kilómetros por hora, en un automóvil-camino de cuatro pistas para cada lado. Esto es solamente posible para la existencia del aceite barato. Saliendo el precio, este estándar la vida será sacudarido.

Sin embargo, Dick Cheney, vicio actual de presidente George W. Bush, afirmado ya: “nuestro estándar la vida es unnegotiable”.

Para los E.E.U.U. habían invadido mucho menos Iraq y son si el poseer de sus reservas del aceite, el tercer mayor del planeta, bajo justificación falsa de ese presidente Sadan Hussein tendría armas de la destrucción masiva. Sin embargo, el Oriente Medio es región profundamente inestable.

Hoy, las importaciones del aceite de Venezuela para los E.E.U.U. son grandes. Venezuela está allí del lado, y su presidente Hugo Chaves no ha demostrado los grandes simpatias para gobernar norteamericano actual.

Delante de la crisis inevitable del aceite y del estándar unnegotiable la vida del americano, tenemos a primera vista crisis, en especial en la frontera de Colombia-Venezuela. U.S.A. no interesa paz en la región. O conflito é a porta de entrada da guerra, acesso mais garantido ao petróleo venezuelano.

Esta crisis es solamente una de eso que están siendo potencializadas para el principio del extremo del aceite barato.

Vieja, cada gente desarrolló sus culturas del alimento en los lugares siguientes en donde él vivió. Hoy, gracias al aceite barato, a la soja en el Brasil, o a los soportes de los E.E.U.U. sí mismo, y si consume en China. Esto es solamente posible para el transporte barato, aceite barato.

E cuál es peor, perdido él cultura de la vieja producción del alimento distribuida. A produção concentrada, mais eficiente, tende a ser mais homogênea. Entre las opciones, se está parado que ofrecen le a renta mejor, abandonando el otros, diversidad perdidosa, scrumbling sí mismo las opciones que tenían previamente. Algunas de estas opciones, abandonado a nombre del aumento de la eficacia, eran opciones ajustadas en otras regiones, cuando la producción no era atenta, como hoy. El del ser humano va a estar con poco grado de libertad, con pequeñas opciones.

Con el final del transporte barato, va a tener necesidad de si se vuelve para producir los alimentos cerca de la casa: a primera vista la crisis debido a los alimentos, por lo tanto fue perdida la cultura de la producción distribuida.

El aceite barato en empujado les para una realidad de la dependencia profunda. Somos vitiated en sus productos.

La sociedad de la consumición se refleja de este aceite barato. Producimos el superfluo, nosotros consumimos éste superfluo y necesitamos producirlo más que, para guardar el funcionamiento de la economía. El aceite barato ha sido el combustible de esta lógica.

Utilizamos gravemente poco y cada producto nuevo que llegue el mercado, inducido para la propaganda del eficientíssima. Antes de agotar su uso, cuando todavía tiene mucho a ofrecer, jugamos excepto este producto y adquirimos la mercancía nueva que llega. Frecuente, el “nuevo” es el viejo con algunos ornamentos superfluos, apoyados en la campaña competente de la comercialización.

Éste permanente utiliza y el exterior de los juegos solamente ha sido posible para la abundancia de energía barata: la caída de los costes de producción alimenta a sociedad del wastefulness y de la consumición.

El final de la economía del aceite barato va a sacudarir esta lógica donde hemos sobrevivido. Es nuestra manera vivir que la amenazan.

Delante de la visión de la crisis del aceite, del recurso obviamente finito y con el aumento de la consumición, la ha buscado alternativa del desesperadamente. De la energía solar la eólica, de la nuclear al carbón, el agro-combustible a la economía del hidrógeno.

Las energías solares y eólicas tienen gran potencial del crecimiento y serán, seguramente, las más útiles de comunidades pequeñas o para las preguntas localizadas. No tienen ninguna condición a contestar a las necesidades de la sociedad del automóvil y del wastefulness.

El nuclear, con cuestiones que cuelgan inmóviles del protector de seguridad, tiene limitación cuánto a las reservas existentes.

El carbón, con las reservas enormes, si está utilizado substituir las necesidades decurrent de la caída de la producción petrolífera, tomará a contaminación los niveles terribles.

La esponja del hidrógeno es mucho más un transportador de la energía, de de ingreso bajo, que una generación, en especial para las necesidades decurrent de la caída previsible en la producción petrolífera.

En el agro-combustible, el ejemplo del favorable-alcohol ha tenido éxito indiscutible en la substitución de la gasolina. Para intentar a mundializar esta solución trae el riesgo para amenazar la producción del alimento, en un mundo hambriento. Entre produzir alimento para pobre ou "gasolina" para carro de rico, a lógica do Capital será implacável e veremos grandes extensões de terra desviadas da agricultura alimentícia. Los precios de alimentos van a apagarse. E, inmóvil así, no tiene bastante tierra para los centenares de millones de coches.

De hecho, el regalo a el cual en deuses dados tenidos a ellos, dos trillones de barriles de aceite, vitiated los. Nos esclavizan de la lógica de la sociedad de la consumición.

Ella es necesaria pensar de otra lógica, otra manera en de relacionar los con la naturaleza y los otros seres humanos. Es básico buscar a un dependiente de la sociedad menos de la energía, en vez solamente de buscar para producir cada vez más energía. Esta manera adentro los está llevando un punto muerto.

Cuando el mundo era presunción infinita, con las nuevas fronteras a conquistar siempre, la lógica de la reproducción ampliada traída el desarrollo enorme. El progreso, con todos sus defectos, era fantástico. Es mirar y ver el crecimiento de la producción, la caída de la mortalidad infantil, el aumento de la vida media del humano, donde está un indicador el crecimiento apropiado de la población claramente.

Hoy, el “mundo es finito”. No tiene más fronteras a conquistar. Teníamos IDO Marte, Júpiter, Venus, y la lógica de la reproducción ampliada podría permanecer. En un mundo finito, esta lógica si transforma en un metástase del humano de la sociedad, amenazando el cuerpo de eso apropiado él si alimentaciones. A riesgo el humano de la vida, nuestra supervivencia en nuestro planeta.

Buscar otra lógica en el hombre/la mujer de la relación con la naturaleza y los otros seres humanos es necesidad imperiosa de nuestra supervivencia apropiada. No sé si tiene tiempo para esta construcción. A barbárie é uma possibilidade não desprezível.

¡Mientras que tiene esperanza, las manos a la ejecución!

Raymundo de Oliveira

Presidente de la casa de América latina

La conclusione dell'economia dell'olio poco costoso
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 07:01:10 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=9138DECCC183650244A50BB104BA6E6E.lv1-3; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 12596
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Raymundo de Oliveira che

l'olio ha cominciato economicamente essere esplorato dalla seconda metà del secolo XIX. Iniziando per gli S.U.A., la produzione stava sviluppando sistematicamente. Del destillation di quella massa nera, se togliesse di tutto: cherosene, benzina, diesel, olio combustibile, gas, plastica…

I derivati dell'olio se indispensable diventato avuto e sono interamente dipendenti di loro nell'energia che usiamo, in nostri vestiti, nella produzione dell'alimento, quei multiuso della plastica, i trasporti, gli inchiostri, tutto.

È di guardare per i lati e che cosa vediamo siamo del derivato di esso, direttamente o indirettamente. La E più, il relativi extration ed uso erano molto poco costosi. Là dalla nostra dipendenza aumentante. Stavamo abbandonando le nostre vecchie abitudini e non conosciamo più vita senza esso.

La produzione stava sviluppando e la nostra dipendenza se accentando!

U.S.A. era i greaters produrre e nelle prime decadi del secolo XX se si fossero trasformate in nei greaters d'esportazione di olio, con la produzione che cresce nel ritmo accelerato. O petróleo foi o combustível da grande revolução industrial da virada do século XX, sendo a indústria automobilística o grande indicador da industrialização. È figlio dell'olio poco costoso, del extration facile.

Anche se inizialmente concentrato negli S.U.A., l'esportazione più grande, le scoperte di nuove regioni petroliferous era stata se spargendosi nel mondo.

Tuttavia, l'olio è limitato, non offre due raccolte: ha usato, è usato. Non la pianta, non moltiplica. Oggi stimi che, nel totale, l'umanità ricevuta dai deuses circa un olio utilizzabile dei due barilotti di trilioni, aggiungentesi che cosa già uno scoperto con che cosa ancora deve essere scoperto.

Nella metà del secolo passato, una decade di cinquanta, un geologo nordamericano, il re Hubbert, analizzante le scoperte di olio negli S.U.A. e la descrizione delle produzioni dei campi vari, hanno considerato un modello matematico e di esso ha concluso dopo che la produzione americana passerebbe all'inizio per un massimo della decade di 70, che cosa, cominci decadere gradualmente. È la chiamata incurvata di Hubbert, creatura del collega alla curva normale.

Il relativo modello è stato ricevuto con incredulity, davanti alla produzione americana aumentante. Unhappyly, fa a destra nel mosca. Infatti, durante i primi anni della decade di settanta, la produzione degli S.U.A. se stabilizza più successivamente la e, allora, comincia cadere. Ciò li ha forzati ridurre la produzione ed importare voluminoso.

Come l'uso dei derivati che dell'olio ha continuato a svilupparsi, oggi non sono più i greaters d'esportazione e sì i greaters dell'importazione di olio del mondo. La produzione americana è un piccolo pacchetto del relativo consumo. Se dipendessero esclusivamente dalle relative riserve, loro sarebbero azzerate in più meno di quattro anni. U.S.A. i possesss 3% delle riserve e consuma 25% della produzione in tutto il mondo di olio. Là dalla necessità per importare e per importare ogni volta più.

Dalla relativa esattezza, le teorie del Hubbert avevano passato per essere prese quello serio. Il relativo modello è stato riprodotto nelle riserve del mare del nord e se confermasse.

Oggi, i relativi seguicamme modellano le riserve del mondo e le conclusioni stanno preoccupando: estima-se que o pico da produção deverá se dar entre 2005 e 2010, após o que ela irá caindo aos poucos. Alcuni ottimisti trovano che il massimo della produzione da solo va darsi in 2015. Hanno dovuto le oscillazioni di produzione, poco è fatta ritardare se percepire il biglietto del picco.

Questo massimo rappresenta il momento dove già la metà delle riserve disponibili è stata consumata. Quindi, passando per il picco, è segnale del quel già noi consuma in primo luogo il trilione dei barilotti ed entra nella produzione della seconda metà.

È chiaramente che la prima metà era di produzione più facile, accessibile, più poco costosa. Che cosa in esso rimane loro è la parte ogni tempo più difficile, più costoso.

L'dell'essere umano già ragionevole conosce il sottosuolo della terra. Le speranze delle scoperte enormi non sono grandi, l'esempio di che cosa ha avuto a metà primo del secolo XX. Ha nuovi campi, comunque si non pensa scoprire nuovo Medio Oriente. Il massimo delle scoperte se desse in 1964. Da allora, il grandi poche scoperte sono ogni volta.

Immaginiamo che cosa la relativa produzione accadrà con il prezzo dell'olio quando cominciare cadere sistematicamente, anno l'anno. Il prezzo tende a spegnersi.

Tuttavia, il consumo di olio è sufficientemente inelástico e, inizialmente, deve rispondere a lentamente all'aumento del prezzo. Nel risultato il prezzo si svilupperà di quello che usa l'olio, cioè di quasi tutto quello dentro accustom loro ad uso.

Andiamo avere homesickness del tempo dove l'olio ha costato a 100 dollari il barilotto!

Alcune conseguenze del andato fuori di uno del prezzo di oliatore essere la stima: il costo dei trasporti inoltre va alle altezze ed al prezzo degli alimenti, davanti alla dipendenza dei derivati dell'olio, nella produzione del fertilizzante. Nella sintesi, è agitata il nostro senso corrente vivere, profondamente dipendente dell'olio poco costoso.

Vediamo la durata di alto codice categoria centrale americano. Pagamento rinviato ha cento chilometri della relativa stazione di lavoro, “nella periferia„. Là vive nel relativo casinha, con la piscina e del cane, la donna e due bambini. Vai per il lavoro con la relativa automobile che pesa tre tonnellate, consuma un litro ad ogni sei chilometri e fa duecento km/ora, in una automobile-strada di quattro piste per ogni lato. Ciò è soltanto possibile per l'esistenza dell'olio poco costoso. Andando fuori del prezzo, questo livello of la vita sarà agitato.

Tuttavia, Dick Cheney, vizio corrente del presidente George W. Bush, già affermato: "nosso padrão de vida é inegociável".

Per gli S.U.A. molto più di meno avevano invaso Irak e sono se il possesso delle relative riserve di olio, il terzo più grande del pianeta, sotto la giustificazione falsa di quel presidente Sadan Hussein avesse armi di distruzione voluminosa. Tuttavia, il Medio Oriente è regione profondamente instabile.

Oggi, le importazioni di olio del Venezuela per gli S.U.A. sono grandi. Il Venezuela è là del lato ed il relativo presidente Hugo Chaves non ha dimostrato i simpatias grandi per governare nordamericano corrente.

Davanti alla crisi inevitabile dell'olio ed al livello unnegotiable of la vita dell'americano, abbiamo alla crisi di vista, in speciale nel bordo del Colombia-Venezuela. U.S.A. non interessa la pace alla regione. Il conflitto è il portello dell'entrata della guerra, accesso garantito più all'olio venezuelano.

Questa crisi è da solo una di quella che stanno essendo potencializadas per l'inizio dell'estremità dell'olio poco costoso.

Vecchia, ogni gente ha sviluppato le relative colture dell'alimento nei posti seguenti in cui ha vissuto. Oggi, grazie al petrolio poco costoso, alla soia nel Brasile, o ai basamenti degli S.U.A. in se e se consuma in Cina. Ciò è soltanto possibile per il trasporto poco costoso, olio poco costoso.

E che cosa è più difettoso, perso esso coltura di vecchia produzione dell'alimento distribuita. La produzione attenta, più efficiente, tende ad essere più omogenea. Fra le opzioni, si leva in piedi che offrono esso a reddito migliore, abbandonando l'altri, la diversità perdente, scrumbling in se le opzioni che hanno avute precedentemente. Alcune di queste opzioni, abbandonato a nome dell'aumento dell'efficienza, erano opzioni registrate in altre regioni, quando la produzione non era intenziona, come oggi. L'dell'essere umano va essere con poco grado della libertà, con le opzioni piccole.

Con la conclusione del trasporto poco costoso, va avere necessità di se ritornando per produrre gli alimenti vicino alla casa: alla crisi di vista dovuto gli alimenti, quindi è stato perso la coltura della produzione distribuita.

L'olio poco costoso in spinto in loro per una realtà di dipendenza profonda. Ficamos viciados em seus produtos.

La società del consumo è riflessa di questo olio poco costoso. Produciamo quello superfluo, noi consumiamo questo superfluo e dobbiamo produrli più di, per mantenere il funzionamento di economia. L'olio poco costoso è stato il combustibile di questa logica.

Usiamo male poco ed ogni nuovo prodotto che arriva al mercato, indotto per la propaganda di eficientíssima. Prima dell'esaurimento del relativo uso, quando ancora ha molto da offrire, giochiamo tranne questo prodotto ed acquistiamo la nuova merce che arriva. Frequente, “il nuovo„ è quello vecchio con alcuni ornamenti superflui, sostenuti nella campagna competente dell'introduzione sul mercato.

Questo permanente usa e la parte esterna dei giochi da solo è stata possibile per l'abbondanza di energia poco costosa: la caduta dei costi di produzione alimenta la società del consumo e di wastefulness.

La conclusione dell'economia dell'olio poco costoso va agitare questa logica dove siamo sopravvissuto. È il nostro senso vivere che è minacciata.

Davanti alla visione della crisi dell'olio, della risorsa evidentemente limitata e con l'aumento di consumo, lo ha cercato alternativa del desesperadamente. Dell'energia solare a quella eolia, di quella nucleare al carbone, il agro-combustibile all'economia di idrogeno.

Le energie solari ed eolie hanno potenziale grande di sviluppo e saranno, certamente, più utili nelle piccole Comunità o per le domande individuate. Non hanno alcuna circostanza da rispondere a alle necessità della società dell'automobile e del wastefulness.

Quello nucleare, con le domande appendenti tranquille della protezione di sicurezza, presenta la limitazione quanto alle riserve attuali.

Il carbone, con le riserve enormi, se usato per sostituire le necessità decurrent della caduta della produzione di petrolio, prenderà all'inquinamento i livelli terribili.

La spugna dell'idrogeno è molto più un trasportatore di energia, di reddito basso, che una generazione, in speciale per le necessità decurrent della diminuzione previsible della produzione di petrolio.

Nel agro-combustibile, l'esempio dell'pro-alcool ha avuto successo unquestionable nella sostituzione della benzina. Per provare a mundializar questa soluzione porta il rischio per minacciare la produzione dell'alimento, in un mondo affamato. Fra produrre l'alimento per la povera persona o “la benzina„ per l'automobile dei rich, la logica del capitale sarà implacable e che vedrà che le estensioni grandi di terra hanno deviato dell'agricoltura di nutrizione. I prezzi degli alimenti vanno spegnersi. La E, tranquilla così, non ha abbastanza terra per le centinaia di milioni di automobili.

Infatti, il regalo a che nei dati deuses avuti a loro, due trilioni dei barilotti di olio, vitiated loro. Siamo asserviti della logica della società del consumo.

É preciso pensar em outra lógica, em outra maneira de nos relacionarmos com a natureza e com os outros seres humanos. È di base cercare un dipendente della società più di meno di energia, invece di soltanto ricerca per produrre sempre più l'energia. Questo senso dentro sta prendendoli ad un dead-end.

Quando il mondo era presunzione infinita, con i nuovi bordi da conquistare sempre, la logica della riproduzione espansa portata lo sviluppo enorme. Il progresso, con tutti i relativi difetti, era fantastico. È di guardare e di vedere lo sviluppo della produzione, la caduta della mortalità infantile, l'aumento della durata media dell'umano, in cui lo sviluppo adeguato della popolazione è chiaramente un indicatore.

Oggi, “il mondo è limitato„. Non ha più bordi da conquistare. Abbiamo avuti IDO Marte, Jupiter, Venus e la logica della riproduzione espansa potrebbe rimanere. In un mondo limitato, questa logica se trasforma in un metástase dell'umano della società, minacciosa il corpo di quello propriamente detto esso se alimentazioni. Al rischio l'umano di vita, la nostra sopravvivenza in nostro pianeta.

Cercare un'altra logica nell'uomo/donna di rapporto con la natura e gli altri esseri umani è la necessità imperious della nostra sopravvivenza adeguata. Non so se ha tempo per questa costruzione. Il barbarity è una possibilità non senza valore.

Mentre ha speranza, mani ad esecuzione!

Raymundo de Oliveira

Presidente della Camera dell'america latina

Das Ende der Wirtschaft des preiswerten öls
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 06:58:06 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=4CDAC8509FD54346DBD04CD6E8F95AF3.lv1-9; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 13089
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Raymundo de Oliveira, den

das öl ökonomisch begann, von der zweiten Hälfte von Jahrhundert XIX erforscht zu werden. Einleitend für USA, wuchs die Produktion systematisch. Vom destillation dieser schwarzen Masse, wenn es von alles sich entfernte: Kerosin, Benzin, Diesel, brennbares öl, Gas, Plastik…

Die ölableitungen wenn gehabter gewordener Indispensable und sind völlig Abhängige von ihnen in der Energie, die wir, in unserer Kleidung, in der Nahrungsmittelproduktion verwenden, die Mehrzweckdes Plastiks, die Transporte, die Tinten, alles.

Es ist, nach den Seiten zu betrachten und was wir sehen, von abgeleitet ihm, direkt oder indirekt sind. E mehr, sein extration und Gebrauch war sehr preiswert. Von dort unserer zunehmenden Abhängigkeit. Wir verließen unsere alten Gewohnheiten und wir kennen mehr Leben nicht ohne es.

Die Produktion wuchs und unsere Abhängigkeit beim Betonen!

U.S.A. die war das Produzieren greaters und in den ersten Dekaden von Jahrhundert XX, wenn sie die exportierenden greaters des öls geworden waren, wenn die Produktion in beschleunigtem Rhythmus wächst. Das öl war der Kraftstoff der großen industriellen Revolution der Jahrhundertwende XX und war die Automobilindustrie der große Zeiger der Industrialisierung. Es ist Sohn des preiswerten öls, des einfachen extration.

Obgleich zuerst konzentriert in USA, war das Exportieren grösser, die Entdeckungen der neuen petroliferous Regionen beim Verbreiten in der Welt gewesen.

Jedoch ist das öl, anbietet nicht zwei Ernten begrenzt: es verwendete, wird verwendet. Nicht Betrieb, multipliziert nicht. Schätzen Sie heute daß, in der Gesamtmenge, die Menschlichkeit, die von den deuses über das verwendbare öl mit zwei Trillionfässern empfangen wird und sich addieren, was bereits eins aufgedeckt mit, was noch entdeckt werden muß.

In der Mitte des geführten Jahrhunderts, Dekade von fünfzig, ein nordamerikanischer Geologe, König Hubbert, die Entdeckungen des öls in USA, und die Beschreibung der Produktionen vom verschiedenen fängt, gegolten auf ein mathematisches Modell und es analysierend stellte es nachher, daß die amerikanische Produktion am Anfang für ein Maximum der Dekade von 70 überschreiten würde fest, was, beginnen würde, stufenweise zu verfallen. Es ist der gewölbte Anruf von Hubbert, Mitgeschöpf zur normalen Kurve.

Sein Modell wurde mit Ungläubigkeit, vor der zunehmenden amerikanischen Produktion empfangen. Unhappyly, bildet es nach rechts in der Fliege. Tatsächlich in den ersten Jahren der Dekade von siebzig, die Produktion von USA, wenn e, dann später stabilisiert, beginnt es zu fallen. Dieses zwang sie, die Produktion zu verringern und auszumachen massiv.

Wie der Gebrauch der ölableitungen, die sie fortfuhr zu wachsen, heute sind sie nicht mehr die exportierenden greaters und ja die Import greaters des öls der Welt. Die amerikanische Produktion ist ein kleines Paket seines Verbrauchs. Wenn sie ausschließlich von seinen Reserven abhingen, würden sie in weniger als vier Jahren auf Null eingestellt. U.S.A. possesss 3% der Reserven und verbraucht 25% der weltweiten Produktion des öls. Dort von der Notwendigkeit zum zu importieren und mehr jedesmal zu importieren.

Von seiner Richtigkeit hatten die Theorien des Hubbert überschritten, das ernste genommen zu werden. Sein Modell wurde in den Reserven des Meeres des Nordens reproduziert und wenn es bestätigte.

Heute formen seine Nachfolger die Reserven der Welt und die Zusammenfassungen nehmen in Anspruch: sie sind Achtung nachher, daß die Spitze der Produktion zwischen 2005 und 2010 gegeben werden muß, was es geht, zu den wenigen zu fallen. Einige Opportunisten finden, daß das Maximum der Produktion alleine geht, sich 2015 zu geben. Mußten die Produktion Pendelbewegungen, wenig wird verzögert wenn, um die Karte der Spitze wahrzunehmen.

Dieses Maximum stellt den Moment dar, in dem bereits Hälfte der vorhandenen Reserven verbraucht wurde. So überschreiten für die Spitze, ist es Signal von diesem bereits wir verbraucht zuerst das Trillion der Fässer und hereinkommt in die Produktion der zweiten Hälfte.

Offenbar ist sie, daß die erste Hälfte von der einfacheren Produktion war, zugänglich, preiswerter. Was in ihm sie bleibt, ist das Teil jede schwierigere Zeit, kostspieliger.

Das angemessene Mensch Wesen bereits kennt den Unterboden des Landes. Não são grandes as esperanças de enormes descobertas, a exemplo do que houve na primeira metade do século XX. Es hat neues auffängt, gleichwohl man nicht erwartet, einen neuen Mittlere Osten zu entdecken. Das Maximum der Entdeckungen, wenn 1964 gab. Seit damals sind die großen wenige Entdeckungen jedesmal.

Lassen Sie uns sich vorstellen, was seine Produktion mit dem Preis des öls geschieht, wann man beginnt, systematisch zu fallen, Jahr das Jahr. Der Preis neigt, auszugehen.

Jedoch ist der ölverbrauch genug inelástico e muß auf die Zunahme des Preises zuerst langsam antworten. Im Resultat wächst der Preis von dem, den er öl benutzt, das heißt, von fast alles das innen gewöhnen uns wir sie Gebrauch.

Wir gehen, Homesickness der Zeit zu haben, in der das öl 100 Dollar das Faß kostete!

Etwas Konsequenzen von gegangen weg von einem des Preises des öls können Achtung sein: die Kosten der Transporte gehen auch zu den Höhen und zum Preis der Nahrungsmittel, vor der Abhängigkeit der ölableitungen, in der Düngemittelproduktion. In der Synthese wird ihr unsere gegenwärtige Weise zu leben, tief Abhängiger des preiswerten öls gerüttelt.

Lassen Sie uns das Leben einer amerikanischen hohen mittleren Kategorie sehen. Es gestundete Zahlung hat hundert Kilometer seiner Workstation, in den „Vororten“. Dort lebt es in seinem casinha, mit Hunde- und Swimmingpool, Frau und zwei Kindern. Vai für den Job mit seinem Automobil, das drei Tonnen wiegt, einen Liter zu jeden sechs Kilometern verbraucht und zweihundert km/h bildet, in einer Automobilstraße von vier Schienen für jede Seite. Dieses ist für das Bestehen des preiswerten öls nur möglich. Gehend weg vom Preis, wird dieser Standard des Lebens gerüttelt.

Jedoch Dick Cheney, gegenwärtiges Laster des Präsidenten George W. Bush, bereits bestätigt: „unser Standard des Lebens ist unnegotiable“.

Für USA hatten sie viel weniger den Irak eingedrungen und sie sind, wenn das Besitzen seiner Reserven des öls, das dritte grössere des Planeten, unter der falschen Rechtfertigung dieses Präsidenten Sadan Hussein Waffen der massiven Zerstörung haben würde. Jedoch ist der Mittlere Osten tief instabile Region.

Heute sind die Importe des öls von Venezuela für USA groß. A Venezuela está ali do lado, e seu presidente Hugo Chaves não tem demonstrado grandes simpatias pelos atuais governantes norte-americanos.

Vor der unvermeidlichen Krise des öls und dem unnegotiable Standard des Lebens des Amerikaners, haben wir an der Anblickkrise, in speziellem im Kolumbien-Venezuela Rand. U.S.A. es interessiert Frieden nicht für die Region. Der Konflikt ist die Tür des Eingangs des Krieges, garantierter Zugang mehr zum venezuelanischen öl.

Diese Krise ist alleine eine von der, die sie potencializadas für den Anfang des Endes des preiswerten öls sind.

Alt, entwickelten jede Leute seine Nahrungsmittelkulturen in den folgenden Plätzen, in denen er lebte. Heute dank das preiswerte öl, Sojabohnenöl in Brasilien oder USA Standplätze selbst und wenn es in China verbraucht. Dieses ist für den preiswerten Transport, preiswertes öl nur möglich.

E, was es schlechter ist, verloren es Kultur der alten verteilten Nahrungsmittelproduktion. Die versessene Produktion, leistungsfähiger, neigt, homogener zu sein. Unter den Wahlen wird gestanden, die sie ihm dem Einkommen anbietet, das besser ist und verläßt die anderen, die Schlusse Verschiedenartigkeit und scrumbling selbst die Wahlen, die vorher hatten. Einige dieser Wahlen, verlassen im Namen der Zunahme der Leistungsfähigkeit, waren die Wahlen, die in anderen Regionen justiert wurden, als die Produktion nicht versessen war, als heute. Das Mensch Wesen geht, mit wenigem Freiheitsgrad, mit wenig Wahlen zu sein.

Mit dem Ende des preiswerten Transportes, geht es, Notwendigkeit von zu haben, beim Zurückkommen, um Nahrungsmittel nah an Haus zu produzieren: an der Anblickkrise wegen der Nahrungsmittel, folglich war der Kultur der verteilten Produktion verloren.

Das preiswerte öl, in gedrückt ihnen für eine Wirklichkeit der tiefen Abhängigkeit. Wir sind vitiated in seinen Produkten.

Die Verbrauch Gesellschaft wird von diesem preiswerten öl reflektiert. Wir produzieren das überflüssige, wir verbrauchen dieses überflüssige und wir müssen es produzieren mehr als, um das Wirtschaftarbeiten zu halten. Das preiswerte öl ist der Kraftstoff dieser Logik gewesen.

Wir benutzen schlecht wenig und jedes neues Produkt, das zu dem Markt kommt, verursacht für eficientíssima Propaganda. Bevor wir seinen Gebrauch, wenn noch er viel hat, zum anzubieten, wir spielen ausgenommen dieses Produkt verbrauchen und wir erwerben die neuen Waren, die ankommt. Häufig, ist das „neue“ das alte mit einigen überflüssigen Verzierungen, gestützt in kompetente Kampagne des Marketings.

Dieses dauerhafte man verwendet und Spielaußenseite alleine ist für den überfluß an der preiswerten Energie möglich gewesen: a queda dos custos de produção alimenta a sociedade de consumo e de desperdício.

Das Ende der Wirtschaft des preiswerten öls geht, diese Logik zu rütteln, in der wir überlebt haben. Es ist unsere Weise zu leben, daß sie bedroht wird.

Vor dem Anblick der Krise des öls, zugegebenermaßen des begrenzten Hilfsmittels und bei Zunahme des Verbrauchs, hat ihn desesperadamente Alternative gesucht. Von der Solarenergie bis das äolische, vom Kern zur Kohle, der Landwirtschafts-kraftstoff zur Wirtschaft des Wasserstoffs.

Die Energie, die Solar- und äolisch ist, hat großes Potential des Wachstums und wird sicher am nützlichsten sein in den kleinen Gemeinschaften oder für lokalisierte Fragen. Sie haben keine auf die Notwendigkeiten der Gesellschaft des Automobils und des wastefulness zu antworten Bedingung.

Das Kern, mit ruhigen hängenden Fragen des Sicherheit Schutzes, hat Beschränkung, wieviel zu den vorhandenen Reserven.

Die Kohle, mit enormen Reserven, wenn sie verwendet wird, die decurrent Notwendigkeiten des Falles der Erdölgewinnung zu ersetzen, nimmt der Verunreinigung die schrecklichen Niveaus.

Der Wasserstoffschwamm ist viel mehr eine Energietransportvorrichtung, von mit niedrigem Einkommen, das ein Erzeugen, in speziellem für die decurrent Notwendigkeiten des previsible Falles in die Erdölgewinnung.

Im Landwirtschafts-kraftstoff hat das Beispiel des Pro-spiritus unquestionable Erfolg im Ersatz des Benzins gehabt. Um zu mundializar zu versuchen holt diese Lösung die Gefahr um die Nahrungsmittelproduktion, in einer hungrigen Welt zu bedrohen. Zwischen dem Produzieren der Nahrung für schlechte Person oder „Benzin“ für Auto von Rich, ist die Logik des Kapitals implacable und sieht, daß große Verlängerungen des Landes von ernährender Landwirtschaft abwichen. Die Preise der Nahrungsmittel gehen, auszugehen. E, ruhig folglich, hat nicht genügend Land für die Hunderte von Millionen Autos.

Tatsächlich das Geschenk, dem in gehabten gegebenen deuses zu ihnen, zwei Trillionen der Fässer öls, zu sie vitiated. Wir werden von der Logik der Verbrauch Gesellschaft versklavt.

Sie ist notwendig, um an eine andere Logik, eine andere Weise zu denken von, wenn man sie mit der Natur und die anderen Menschen bezieht. Es ist grundlegend, einen Abhängigen der Gesellschaft von Energie weniger zu suchen, anstatt, nur zu suchen, zum von Energie immer mehr zu produzieren. Diese Weise innen nimmt sie zu einem Dead-end.

Als die Welt endlose Vermutung, mit den neuen immer zu erobern war Rändern, die Logik der erweiterten Wiedergabe, die enorme Entwicklung geholt wurde. Der Fortschritt, mit allen seinen Defekten, war fantastisch. Es ist, zu betrachten und das Wachstum der Produktion, der Fall der infantilen Sterblichkeit, die Zunahme zu sehen des durchschnittlichen Lebens des menschlichen Wesens, in dem das korrekte Wachstum der Bevölkerung ein Zeiger offenbar ist.

Heute ist die „Welt begrenzt“. Es hat nicht mehr zu erobern Ränder. Tivéssemos ido a Marte, Júpiter, Vênus, e a lógica da reprodução expandida poderia permanecer. In eine begrenzte Welt diese Logik, wenn in ein metástase des menschlichen Wesens der Gesellschaft umwandelt, den Körper von dem bedrohend korrekt es wenn Zufuhren. An der Gefahr das menschliche Wesen des Lebens, unser überleben in unserem Planeten.

Eine andere Logik im Relation Mann/der Frau mit der Natur und den anderen Menschen zu suchen ist dringende Notwendigkeit unseres korrekten überlebens. Ich weiß nicht, wenn es Zeit für diesen Aufbau hat. Der Barbarity ist eine nicht wertlose Möglichkeit.

Während es Hoffnung hat, Hände zur Kunstfertigkeit!

Raymundo de Oliveira

Präsident des Hauses von lateinischem Amerika

The end of the economy of the cheap oil
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 07:00:09 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=8DA5A75ACD0C8D838EFD51D8D3ACC097.lv1-2; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 11787
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Raymundo de Oliveira

the oil economically started to be explored from the second half of century XIX. Initiating for U.S.A., the production was growing systematically. Of the destillation of that black mass, if it took off of everything: kerosene, gasoline, diesel, combustible oil, gas, plastics…

Os derivados de petróleo se tornaram indispensáveis e ficamos inteiramente dependentes deles na energia que usamos, em nossas vestimentas, na produção de alimentos, nos multiusos dos plásticos, nos transportes, nas tintas, em tudo.

It is to look at for the sides and what we see is of derived it, directly or indirectly. E more, its extration and use were very cheap. From there our increasing dependence. We were abandoning our old customs and we do not know more life without it.

The production was growing and our dependence if accenting!

U.S.A. was the producing greaters and in the first decades of century XX if they had become the exporting greaters of oil, with the production growing in sped up rhythm. The oil was the fuel of the great industrial revolution of the turn of century XX, being the automobile industry the great pointer of industrialization. It is son of the cheap oil, of easy extration.

Although initially concentrated in U.S.A., the exporting greater, the discoveries of new petroliferous regions had been if spreading in the world.

However, the oil is finite, does not offer two harvests: it used, is used. Not plant, does not multiply. Today esteem that, in the total, the humanity received from deuses about two trillions barrels usable oil, adding itself what already one uncovered with what still must be discovered.

In middle of the passed century, decade of fifty, a North American geologist, King Hubbert, analyzing the discoveries of oil in U.S.A., and the description of the productions of the diverse fields, considered a mathematical model and of it it concluded after that the American production would pass at the beginning for a maximum of the decade of 70, what, would start to decay gradually. It is the Arched call of Hubbert, fellow creature to the Normal Curve.

Its model was received with incredulity, ahead of the increasing American production. Unhappyly, it makes right in the fly. In fact, in the first years of the decade of seventy, the production of U.S.A. if stabilizes e, then later, it starts to fall. Isso os forçou a reduzir a produção e importar maciçamente.

As the use of the oil derivatives she continued to grow, today they are not more the exporting greaters and yes the import greaters of oil of the world. The American production is a small parcel of its consumption. If they depended exclusively on its reserves, them would be zeroed in less than four years. U.S.A. possesss 3% of the reserves and consumes 25% of the world-wide production of oil. From there the necessity to import, and to import each time more.

From its rightness, the theories of the Hubbert had passed to be taken the serious one. Its model was reproduced in the reserves of the Sea of the North and if it confirmed.

Today, its followers shape the reserves of the world and the conclusions are preoccupying: they is esteem after that the peak of the production will have to be given between 2005 and 2010, what it will go falling to the few. Some optimists find that the maximum of the production alone goes to give itself in 2015. Had to the production oscillations, a little is delayed if to perceive the ticket of the peak.

This maximum represents the moment where already half of the available reserves was consumed. Thus, being passing for the peak, it is signal of that already we consume first the trillion of barrels and enter in the production of the second half.

Clearly she is that the first half was of more easy production, accessible, cheaper. What in it remains them is the part each more difficult time, more expensive.

The human being already reasonable knows the subsoil of the Land. The hopes of enormous discoveries are not great, the example of what it had in the first half of century XX. It has new fields, however one does not expect to discover a new Middle East. The maximum of the discoveries if gave in 1964. Since then, the great lesser discoveries are each time.

Let us imagine what its production will happen with the price of the oil when to start to fall systematically, year the year. The price tends to go off.

Porém, o consumo de petróleo é bastante inelástico e, inicialmente, deve responder lentamente ao aumento do preço. In result the price will grow of that it uses oil, that is, of almost everything that in we accustom them to use.

We go to have homesickness of the time where the oil cost 100 dollars the barrel!

Some consequences of the gone off one of the price of the oil can be esteem: the cost of the transports also goes to the heights and the price of foods, ahead of the dependence of oil derivatives, in the fertilizer production. In synthesis, she is shaken our current way to live, deeply dependent of the cheap oil.

Let us see the life of an American high middle class. It deferred payment has one hundred km of its workstation, in the “suburbs”. There it lives in its casinha, with dog and swimming pool, woman and two children. Vai for the job with its automobile that weighs three tons, consumes one liter to each six km and makes two hundred km/h, in a auto-road of four tracks for each side. This is only possible for the existence of the cheap oil. Going off the price, this standard of living will be shaken.

However, Dick Cheney, current vice of president George W. Bush, already affirmed: “our standard of living is unnegotiable”.

For U.S.A. they had much less invaded Iraq and they are if possessing of its reserves of oil, the third greater of the planet, under the false justification of that president Sadan Hussein would have weapons of massive destruction. However, the Middle East is deeply unstable region.

Today, the importations of oil of Venezuela for U.S.A. are great. Venezuela is there of the side, and its president Hugo Chaves has not demonstrated great simpatias for the current North American governing.

Ahead of the inevitable crisis of the oil and the unnegotiable standard of living of the American, we have at sight crisis, in special in the Colombia-Venezuela border. U.S.A. it does not interest peace in the region. O conflito é a porta de entrada da guerra, acesso mais garantido ao petróleo venezuelano.

This crisis is alone one of that they are being potencializadas for the beginning of the end of the cheap oil.

Old, each people developed its food cultures in next places where he lived. Today, thanks to the cheap oil, soy in Brazil, or U.S.A. stands itself, and if it consumes in China. This is only possible for the cheap transport, cheap oil.

E what it is worse, lost it culture of the old food production distributed. The intent production, more efficient, tends to be more homogeneous. Amongst the options, is stood that it offers it income better, abandoning the others, losing diversity, scrumbling itself the options that had previously. Some of these options, abandoned on behalf of the increase of the efficiency, were options adjusted in other regions, when the production was not intent, as today. The human being goes being with little degree of freedom, with little options.

With the end of the cheap transport, it goes to have necessity of if coming back to produce foods close to house: at sight crisis due to foods, therefore was lost the culture of the distributed production.

The cheap oil in pushed them for a reality of deep dependence. We are vitiated in its products.

The consumption society is reflected of this cheap oil. Produzimos o supérfluo, consumimos esse supérfluo e precisamos produzir mais dele, para manter a economia funcionando. The cheap oil has been the fuel of this logic.

We badly use little and each new product that arrives at the market, induced for eficientíssima propaganda. Before depleting its use, when still it has much to offer, we play except this product and we acquire the new merchandise that arrives. Frequent, the “new” is the old one with some superfluous ornaments, supported in competent campaign of marketing.

This permanent one uses and plays outside alone has been possible for the abundance of cheap energy: the fall of the production costs feeds the wastefulness and consumption society.

The end of the economy of the cheap oil goes to shake this logic where we have survived. It is our way to live that she is threatened.

Ahead of the vision of the crisis of the oil, admittedly finite resource and with increasing consumption, has searched it desesperadamente alternative. Of the solar energy to the aeolian one, of the nuclear one to the coal, the agro-fuel to the economy of hydrogen.

The energies solar and aeolian have great potential of growth and will be, surely, most useful in small communities or for located questions. They do not have any condition to answer to the necessities of the society of the automobile and wastefulness.

The nuclear one, with still hanging questions of security guard, has limitation how much to the existing reserves.

The coal, with enormous reserves, if used to substitute the decurrent necessities of the fall of the oil production, will take the pollution the terrible levels.

The hydrogen sponge is much more an energy transporter, of low income, that a generating, in special for the decurrent necessities of the previsible fall in the oil production.

In the agro-fuel, the example of the pro-alcohol has had unquestionable success in the substitution of the gasoline. To try to mundializar this solution brings the risk to threaten the food production, in a hungry world. Between producing food for poor person or “gasoline” for car of rich, the logic of the Capital will be implacable and will see great extensions of land deviated of nourishing agriculture. The prices of foods go to go off. E, still thus, does not have enough land for the hundreds of millions of cars.

In fact, the gift that in had given deuses to them, two trillions of barrels of oil, to vitiated them. We are enslaved of the logic of the consumption society.

She is necessary to think about another logic, another way of in relating them with the nature and the other human beings. É fundamental buscarmos uma sociedade menos dependente de energia, em vez de só procurarmos produzir mais e mais energia. This way in is taking them to a dead-end.

When the world was infinite presumption, always with new borders to conquer, the logic of the expanded reproduction brought enormous development. The progress, with all its defects, was fantastic. It is to look at and to see the growth of the production, the fall of infantile mortality, the increase of the average life of the human being, where the proper growth of the population is a pointer clearly.

Today, the “world is finite”. It does not have more borders to conquer. We had IDO Mars, Jupiter, Venus, and the logic of the expanded reproduction could remain. Into a finite world, this logic if transforms into one metástase of the society human being, threatening the body of that proper it if feeds. At risk the life human being, our survival in our planet.

To search another logic in the relation man/woman with the nature and the other human beings is imperious necessity of our proper survival. I do not know if it has time for this construction. The barbarity is a not worthless possibility.

While it has hope, hands to the workmanship!

Raymundo de Oliveira

President of the House of Latin America

Avsluta av ekonomin av den billiga oljan
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 07:07:16 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=E3E2A013826FAF9EC955D8F9D701DE98.lv1-28; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 11939
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Raymundo de Oliveira som

oljan startade economically att undersökas frÃ¥n understödjahalvan av Ã¥rhundrade XIX. Börja för USA, växte produktionen systematiskt. Av destillationen av den svart samlas, om den tog av av allt: kerosene bensin, dieseln, brännbar olja, gasar, plast-…,

De olje- derivata om den hae blivna oumbärligt ting och är helt anhörigar av dem i energin, som vi använder, i vår kläder, i livsmedelsproduktionen, de som kan användas till mycket av plast-, transporterna, färgpulvret, allt.

Det är att se för sidorna och vad vi ser är av härlett det, direkt eller indirekt. E mer, dess extration och bruk var mycket billiga. Därifrån vårt ökande beroende. Vi övergav våra gammala egenar, och vi vet inte mer liv utan det.

Produktionen växte och vårt beroende, om betona!

U.S.A. var de att producera greatersna, och i de första årtiondena av århundrade XX, om de hade blivit de exportera greatersna av olja, med produktionen som in växer, rusade upp rytm. Oljan var tanka av den stora industriella rotationen av vänden av århundrade XX och att vara bilindustrin den stora pekaren av industrializationen. Ela é filha do petróleo barato, de fácil extração.

Även om initialt koncentrerat i USA, hade exportera mer stor, upptäckterna av nya petroliferous regioner varit, om fördela i världen.

Emellertid är oljan finite, erbjuder inte två skördar: det använde, används. Inte växten, multiplicerar inte. Uppskatta i dag att, i slutsumman, mänskligheten som mottas från deuses om användbar olja för två triljontrummor som tillfogar sig vad redan en som är avtäckt med vilken stillbild måste upptäckas.

I en mitt av det passerade århundradet årtionde av femtio, en nord - amerikangeologen, konungen Hubbert som analyserar upptäckterna av olja i USA, och beskrivningen av produktionerna av det olikt sätter in som är ansett ett matematiskt, modellerar, och av den avslutade den after, att den skulle amerikanproduktionen passerar på början för ett maximum av årtiondet av 70, vad, den skulle starten som gradvist förfaller. Det är den välvda appellen av Hubbert, medmänniska till det normala buktar.

Dess modellera mottogs med misstrogenhet, framåt av den ökande amerikanproduktionen. Unhappyly gör det rätt i flugan. I faktum i de första åren av årtiondet av sjuttio, produktionen av USA, om stabiliserar e, då mer sistnämnd, startar det till nedgången. Detta tvingade dem för att förminska produktionen och för att betyda massivt.

Som bruket av de olje- derivata som hon fortsatte för att växa, i dag är de inte mer de exportera greatersna och ja importgreatersna av olja av världen. Amerikanproduktionen är ett småpaket av dess förbrukning. Om de berodde på dess reserverar exklusivt, dem skulle zeroeds i mer mindre än fyra år. U.S.A. possesss 3% av reserverar och konsumerar 25% av den world-wide produktionen av olja. Därifrån nödvändigheten till importen och till importen varje gång mer.

Från dess rightness hade teorierna av Hubberten passerat för att tas det allvarliga. Dess modellera reproducerades i reserverar av havet av norden och, om den bekräftade.

I dag formar dess anhängare reserverar av världen, och avslutningarna preoccupying: de är aktning after, som det maximalt av den ska produktionen måste att ges mellan 2005 och 2010, vad den ska går att falla till fåtalet. Några optimister finner att maximat av produktionen bara går att ge sig i 2015. Måste produktionsvängningarna, a försenas lite om för att märka etikettera av det maximalt.

Detta maximum föreställer ögonblicket var redan halvan av det tillgängligt reserverar konsumerades. Assim, estando passando pelo pico, é sinal de que já consumimos o primeiro trilhão de barris e entramos na produção da segunda metade.

Klart är hon, att första halvlek var av lättare produktion, tillgängligt som var mer billig. Vad i den återstår dem, är delen varje svårare tid som är dyrare.

Den redan rimliga människan vet subsoilen av landet. Hoppen av jättelika upptäckter är inte stora, exemplet av vad den hade i första halvlek av århundrade XX. Det har nytt sätter in, however man inte förväntar att upptäcka en nya Mellanösten. Maximat av upptäckterna, om gav sig i 1964. Sedan dess är storen lesser upptäckter varje gång.

Låt oss föreställa vad dess ska produktion händer med prissätta av oljan when att starta till nedgången systematiskt, året året. Prissätta ansar för att gå av.

Emellertid är den olje- förbrukningen tillräckligt inelástico e, initialt, måste svara långsamt till förhöjningen av prissätta. I resultat som den ska prissätta växer av det det använder olja, det, av nästan allt är det, in vi vänja sig dem för att använda.

Vi går att ha homesickness av tiden var oljan kostar 100 dollar trumman!

Några följder av det borta av en av prissätta av oljan kan vara aktning: kosta av transporterna går också till höjderna och prissätta av matar, framåt av beroendet av olje- derivata, i gödningsmedelproduktionen. I syntes skakas hon vår ström långt som bor, djupt anhörig av den billiga oljan.

LÃ¥t oss se livet av en amerikankickmedelklass. Det uppsköt betalning har hundra km av dess arbetsstation, i ”förorterna”. Där bor det i dess casinha, med förföljer och simbassängen, kvinnan och tvÃ¥ barn. Vai för jobbet med dess bil, som väger tre tons, konsumerar en liter till varje sex km och gör tvÃ¥ hundra km/h, i enväg av fyra spÃ¥rar för varje sida. Denna är endast möjligheten för existensen av den billiga oljan. GÃ¥ av prissätta, ska detta som var standart av uppehälle, skakas.

Emellertid Dick Cheney, strömlast av presidenten George W. Bush som redan ar intygad: "nosso padrão de vida é inegociável".

För USA hade de mycket mindre invaderat Irak, och de är, om att äga av dess reserverar av olja, det tredje mer stor av planet, under den falska motiveringen av den president Sadan skulle Hussein har vapen av massiv förstörelse. Emellertid är Mellanösten den djupt instabila regionen.

I dag är importationsna av olja av Venezuela för USA stora. Venezuela är där av sidan, och dess president Hugo Chaves har inte visat stora simpatias för strömnorden - amerikanreglering.

Framåt av den ofrånkomliga krisen av det olje- och unnegotiable standart av uppehället av amerikanen, har vi på siktkrisen, i sakkunnig i Colombia-Venezuela gränsar. U.S.A. det intresserar inte fred i regionen. Konflikten är dörren av hänrycker av kriga, garanterat tar fram mer till den venezuelanska oljan.

Denna kris är bara en av det som de är potencializadas för början av avsluta av billigt prisoljan.

Gammalt varje framkallade folket dess matkulturer in förlägger därefter var han bodde. I dag tack till billigt prisoljan, soy i Brasilien eller USA-stativ sig själv, och, om den konsumerar i porslin. Denna är endast möjligheten för den billiga transporten, billigt prisolja.

E vad den är värre, borttappadt det kultur av den utdelade gammala livsmedelsproduktionen. Den spänt uppmärksam produktionen som är effektivare, ansar för att vara mer homogen. Amongst alternativen stås, som det erbjuder det bättre inkomst och att överge andra, losing mångfald som scrumbling sig själv alternativen som hade föregående. Några av dessa alternativ, övergett på vägnar av förhöjningen av effektiviteten, var alternativ som justerades i andra regioner, då produktionen inte var spänt uppmärksam, som i dag. Människan går att vara med lite grad av frihet, med lite alternativ.

Med avsluta av den billiga transporten går det att ha nödvändighet av, om kommande baksida till huset för jordbruksproduktermatar nästan: på matar för siktkrisen tack vare borttappad därför var kulturen av den utdelade produktionen.

Den billiga oljan, i skjutet dem för en verklighet av djupt beroende. Vi är vitiated i dess produkter.

Förbrukningssamhället reflekteras av denna billiga olja. Vi jordbruksprodukter den överflödiga, oss konsumerar detta överflödiga, och vi behöver jordbruksprodukter det mer än, till uppehället fungera för ekonomi. Den billiga oljan har varit tanka av denna logik.

Usamos pouco e mal cada novo produto que chega ao mercado, induzido pela eficientíssima propaganda. Innan vi tömmer ut dess bruk, när det är stilla det har mycket som ska erbjudas, leker vi undantar denna produkt, och vi fÃ¥r den nya merchandisen som ankommer. Frekventera ”det nytt” är det gammala med nÃ¥gra överflödiga prydnadar som stöttas i kompetent aktion av att marknadsföra.

Detta permanent använder, och lekyttersidan bara har varit möjligheten för överflödet av billig energi: nedgången av produktionen kostar matningar wastefulness- och förbrukningssamhället.

Avsluta av ekonomin av den billiga oljan går att skaka denna logik var vi har fortlevt. Det är vårt långt att bo att hon hotas.

Framåt av visionen av krisen av oljan, den admittedly finite resursen och med ökande förbrukning, har sökt den desesperadamentealternativet. Av den sol- energin till den aeolian av den kärn- till kol agro-tanka till ekonomin av väten.

De aeolian energierna som är sol- och, har utmärkt potentiellt av tillväxt och ska är, säkert, mest användbar i lilla gemenskaper eller för lokaliserat ifrågasätter. De har inte några att villkora för att svara till nödvändigheterna av samhället av bilen och wastefulnessen.

Det kärn- ifrågasätter, med att hänga för stillbild av ordningsvakt, har begränsning, hur mycket till det existerande reserverar.

Kol, med jättelikt reserverar, om van vid ersättningen de decurrent nödvändigheterna av nedgången av den olje- produktionen, den ska taken föroreningen som det ruskigt jämnar.

Vätena snyltar är mycket mer en energitransporter, av låg inkomst, som en utveckling, i sakkunniga för de decurrent nödvändigheterna av den previsible nedgången i den olje- produktionen.

I agro-tanka har exemplet av pro-alkoholen haft unquestionable framgÃ¥ng i ersättningen av bensinen. Till försök till mundializar kommer med denna lösning riskera för att hota livsmedelsproduktionen, i en hungrig värld. Mellan att producera mat för fattig person eller ”bensin” för bil av rich, ska logiken av huvudstaden är obeveklig, och ska se stora f8orlängningar av landet som avvikas av närande jordbruk. Prissätter av matar gÃ¥r att gÃ¥ av. E stillbild thus, har inte nog land för de hundramiljontals bilarna.

I faktum gåvan som i hae givna deuses till dem, två triljoner av trummor av olja, vitiated till dem. Vi förslavas av logiken av förbrukningssamhället.

Hon är nödvändig till funderare om en annan logik, another långt av, i att förbinda dem med naturen och de andra människorna. Det är grundläggande att söka ett samhälle mindre anhörig av energi, i stället för endast att söka efter till den mer jordbruksprodukter och mer energi. Hitåt i tar dem till en dead-end.

Quando o mundo era suposto infinito, sempre com novas fronteiras a conquistar, a lógica da reprodução expandida trouxe enorme desenvolvimento. Framsteg, med allt dess hoppar av, var fantastiskt. Det är att se och att se tillväxten av produktionen, nedgången av barn- dödlighet, förhöjningen av det genomsnittliga livet av människan, var den riktiga tillväxten av befolkningen är en pekare klart.

I dag ”är världen finite”. Det har inte mer gränsar för att erövra. Vi hade IDO fördärvar, Jupiter, Venus, och logiken av den utvidgade reproduktionen kunde Ã¥terstÃ¥. In i en finite värld denna logik, om omformar in i en metástase av samhällemänniskan som hotar förkroppsliga av det som är riktig det om matningar. PÃ¥ riskera livmänniskan, vÃ¥r överlevnad i vÃ¥rt planet.

Att söka en annan logik i den förhållandemanen/kvinnan med naturen och de andra människorna är den imperious nödvändigheten av vår riktiga överlevnad. Jag vet inte, om det har tid för denna konstruktion. Omänskligheten är en inte värdelös möjlighet.

Stunder har det hopp, räcker till yrkesskickligheten!

Raymundo de Oliveira

President av huset av Latinamerikan

HTTP/1.1 200 OK Date: Sun, 18 May 2008 07:03:12 GMT Server: Apache Set-Cookie: JSESSIONID=2449F6D2F026D29380E2F92B6EC3D661.lv1-22; Path=/ X-WL-ERRORCODE: 1176 Content-Length: 37 Connection: close Content-Type: text/plain;charset=UTF-8 O fim da e
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 07:04:12 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=390B10ECBD7698A0C7B9675AB0F40A2F.lv1-25; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 19371
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=UTF-8

Raymundo de Oliveira

, котор масло экономично начало быть исследованным от второй половины столетия CXIX. Начинающ для США, продукция росла систематически. destillation той черной массы, если оно take off всего:, то керосин, газолин, дизель, combustible масло, газ, пластмассы…

Производные масла если имеемый, котор стали indispensable и зависят вс их в энергии мы используем, в наших одеждах, в продукции еды, универсальных одной из пластмасс, переходов, чернил, всего.

Оно должна посмотреть для стороны и мы видим после того как мы выведены ему, сразу или косвенно. E mais, sua extração e uso eram muito baratos. От там нашей увеличивая зависимости. Мы покидали наши старые таможни и мы не знаем больше жизни без его.

Продукция росла и наша зависимость если accenting!

U.S.A. был производить greaters и в первых декадах столетия CXX если они стали ехпортируя greaters масла, то при продукция в speed up ритме. Масло было топливом большого промышленного переворота поворота столетия CXX, был индустрией автомобиля большой указатель индустриализации. Это будет сынком дешевого масла, легкого extration.

Хотя первоначально после того как я сконцентрирован в США, ехпортировать больш, открытия новых petroliferous зон был если распространяющ в мире.

Однако, масло небесконечно, не предлагает 2 хлебоуборки: оно использовало, использовано. Не завод, не умножит. Сегодня esteem что, в итоге, гуманитарныа науки полученный от deuses о масле 2 бочонков триллионов годном к употреблению, добавляя уже один расчехленный с все еще быть открыно.

В середине ого столетия, декада 50, север - американский geologist, король Hubbert, анализируя открытия масла в США, и описание продукций разнообразных полей, рассматривали математически модель и его он заключил поже что американская продукция пройдет на начало для максимума декады 70, начало бы распасться постепенно. Будет сдобренным звоноком Hubbert, твари собрата к кривой нормального распределения.

Seu modelo foi recebido com incredulidade, diante da crescente produção americana. Unhappyly, оно делает справедливо в мухе. В действительности, в первых летах декады 70, продукция США если стабилизирует e, после этого более поздно, то оно начинает понизиться. Это принудило их уменьшить продукцию и иметь значение массивнейше.

По мере того как польза производных масла, котор она продолжалась вырасти, сегодня они не больше ехпортируя greaters и да greaters ввоза масла мира. Американской продукцией будет малая парцелла своего потребления. Если они зависели исключительн на своих запасах, то они были бы вычеркнуты в меньш чем 4 летах. U.S.A. possesss 3% из запасов и уничтожают 25% из всемирной продукции масла. От там необходимости, котор нужно импортировать, и импортировать each time больше.

От своей правоты, теории Hubbert прошли быть принятым серьезное одно. Своя модель была воспроизведена в запасах моря севера и если она подтвердила.

Hoje, seus seguidores modelam as reservas do mundo e as conclusões são preocupantes: ими будет esteem поже что пик продукции даться между 2005 и 2010, он пойдет упасть к несколько. Некоторые optimists находят что максимум продукции самостоятельно идет дать в 2015. Колебания продукции, немного задержаны если для того чтобы воспринять билет пика.

Этот максимум представляет момент где уже половина свободных резервов была уничтожена. Таким образом, проходящ для пика, будет сигналом того уже мы уничтожает сперва триллион из бочонков и входит в продукцию второй половины.

Ясно она что первая половина была более легкой продукции, доступно, более дешевой. В ем остает ими будет частью каждое более трудное время, более дорогее.

Существование человека уже разумно знает подпочву земли. Упования преогромных открытий не больш, пример он имел в первой половине столетия CXX. Оно имеет новые поля, тем ме менее не рассчитывать открыть новый Ближний Восток. Максимум открытий если уступал 1964. De lá para cá, as grandes descobertas são cada vez menores.

Препятствуйте нам представить своя продукция случит с ценой масла когда начать понизиться систематически, год год. Цена клонит пойти.

Однако, потреблением масла будет достаточно inelástico e, первоначально, должно ответить медленно к увеличению цены. В результате цена вырастет того, котор оно использует масло, that is, почти всего то внутри мы привыкаем они к пользе.

Мы идем иметь homesickness времени где масло стоило 100 долларам бочонок!

Некоторыми последствиями пойденное с одного из цены масла могут быть esteem: цена переходов также идет к высотам и цене еды, впереди зависимости производных масла, в продукции удобрения. В синтезе, она сотрясана нашей в настоящее время дороге жить, глубоки иждивенец дешевого масла.

Препятствуйте нам увидеть жизнь американского высокого среднего класса. Оно отсроченный платеж имеет 100 километров своего workstation, в «пригородах». Там оно живет в своем casinha, с собаки и плавательный бассейна, женщиной и 2 дет. Vai для работы с своим автомобилем весит 3 тонны, уничтожает один литр к каждым 6 километрам и делает 200 km/h, в автомобил-дороге 4 следов для каждой стороны. Isso só é possível pela existência do petróleo barato. Идущ с цены, будет сотрясан этот стандарт прожитие.

Однако, Dick Cheney, в настоящее время недостаток президента George W. Bush. Уже подтверженный кустик: «наш стандарт прожитие unnegotiable».

Для США они очень более менее вторгнулись Ирак и они если обладать своих запасов масла, третий большой планеты, под ложным объяснением того президента Sadan Hussein имел бы оружия массивнейшего разрушения. Однако, The Middle East будет глубоки неустойчивой зоной.

Сегодня, ввозки масла Венесуэлы для США больш. Венесуэла там стороны, и свой президент Hugo Chaves не продемонстрировал большие simpatias для в настоящее время севера - американский управлять.

Впереди неизбежного кризиса масла и unnegotiable стандарта прожитие американца, мы имеем в виде кризис, в специальной в границе Колумби-Венесуэлы. U.S.A. оно не интересует мир в зоне. Конфликтом будет дверь входа войны, гарантированного доступа больше к венесуэльскому маслу.

Этот кризис самостоятельно одним из того, котор они будут potencializadas для начала конца дешевого масла.

Старо, каждые люди начали свои культуры еды в следующих местах где он жил. Сегодня, спасибо дешевое масло само, соя в Бразилии, или стойки США, и если она уничтожает в Китае. Это только по возможности для дешевого перехода, дешевого масла.

E более плох, lost оно культура старой распределенной продукции еды. A produção concentrada, mais eficiente, tende a ser mais homogênea. Amongst варианты, стоит которые оно предлагает ему доходу более лучшему, покинуто другие, losing разнообразность самое, scrumbling варианты которые имели ранее. Некоторые из этими вариантами, после того как я покинуты именем увеличения эффективности, были варианты отрегулированные в других зонах, когда продукция не была умышленн, как сегодня. Существование человека идет быть с меньшей степенью свободы, с маленькими вариантами.

С концом дешевого перехода, оно идет иметь необходимость если come back для того чтобы произвести еду close to дом:, то в виде кризис из-за еды, поэтому был потерян культуре распределенной продукции.

Дешевое масло в нажато им для реальности глубокой зависимости. Ficamos viciados em seus produtos.

Общество потребления отражено этого дешевого масла. Мы производим излишнее одно, мы уничтожаем это излишнее одно и нам нужно произвести его больше чем, для того чтобы держать действовать экономии. Дешевое масло было топливом этой логики.

Usamos pouco e mal cada novo produto que chega ao mercado, induzido pela eficientíssima propaganda. Перед устощать свою пользу, когда все еще она имеет много, котор нужно предложить, мы играем за исключением этого продукта и мы приобретаем новый товар который приезжает. Часто, «новая» старое одним при некоторые излишние орнаменты, поддержанные в сведущей кампании маркетинга.

Это постоянное одно использует и снаружи игр самостоятельно по возможности для обилия дешевой энергии: падение цен производства подает общество wastefulness и потребления.

Конец экономии дешевого масла идет сотрясать эту логику где мы выдерживали. Будет нашей дорогой жить что она угрожается.

Впереди зрения кризиса масла, по общему признанию небесконечного ресурса и with increasing потребление, ищет его алтернатива desesperadamente. солнечной энергии до aeolian одно, из ядерное одного к углю, agro-топливо к экономии водопода.

Энергии солнечные и aeolian имеют большой потенциал роста и будут, уверенно, самые полезные в малых общинах или для обнаруженных местонахождение вопросов. Они не имеют NIKAKое условие, котор нужно ответить к необходимостям общества автомобиля и wastefulness.

Ядерное одно, с неподвижными вися вопросами охранника, имеет ограничение к existing запасам.

Уголь, с преогромными запасами, если использовано для того чтобы заменить decurrent необходимости падения добычи нефти, примет загрязнению ужасные уровни.

Губка водопода очень больше транспортер энергии, низкия дохода, которое производить, в специальной для decurrent необходимостей previsible падения в добычу нефти.

В agro-топливе, пример pro-спирта имел unquestionable успех в замещении газолина. Для того чтобы попытаться к mundializar это разрешение приносит риск для того чтобы угрожать продукции еды, в голодном мире. Между производить еду для плохих персоны или «газолина» для автомобиля богатые люди, логика столицы будет implacable и увидит большие выдвижения земли отклонили кормя земледелия. Цены еды идут пойти. E, неподвижный таким образом, не имеет достаточную землю для сотни миллионов автомобилей.

В действительности, подарок которому в имеемых, котор дали deuses к им, 2 триллиона бочонков масла, к vitiated они. Ficamos escravos da lógica da sociedade de consumo.

Она обязательно для того чтобы думать о другой логике, другой дороге в относить они с природой и другие людские существования. Оно основно для того чтобы искать иждивенца общества более менее энергии, вместо только искать для того чтобы произвести больше и больше энергию. Эта дорога внутри принимает их к dead-end.

Когда мир был инфинитной презумпцией, всегда с новыми границами, котор нужно завоевывать, логикой расширенного воспроизводства принесенного преогромное развитие. Прогресс, с всеми своими дефектами, был сказов. Оно должна посмотреть и увидеть рост продукции, падения ребячьей смертности, увеличения средней жизни людского существования, где правильным ростом населенности будет указатель ясно.

Сегодня, «мир небесконечн». Оно не имеет больше границ, котор нужно завоевать. Мы имели IDO Mars, Jupiter, Venus, и логика расширенного воспроизводства смогла остать. В небесконечный мир, эта логика если преобразовывает в одно metástase существования, то общества людского, угрожая тела того правильного оно если питания. Em risco a vida humana, nossa sobrevivência em nosso planeta.

Искать другую логику в человеке/женщине отношения с природой и другими людскими существованиями будет властной необходимостью нашего правильного выживания. Я не знаю если он имеет время для этой конструкции. Barbarity будет негожая возможность.

Пока оно имеет упование, руки к workmanship!

Raymundo de Oliveira

президент дома латинской америки

Het eind van de economie van de goedkope olie
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 07:05:13 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=096417011442FB1422FA6177F2A58374.lv1-29; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 12555
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Raymundo DE Oliveira

de olie begon economisch om van de tweede helft van eeuw XIX. worden onderzocht. In werking stellend voor de V.S., systematisch groeide de productie. Van destillation van die zwarte massa, als het van alles opsteeg: kerosine, benzine, diesel, brandbare olie, gas, plastieken…

Os derivados de petróleo se tornaram indispensáveis e ficamos inteiramente dependentes deles na energia que usamos, em nossas vestimentas, na produção de alimentos, nos multiusos dos plásticos, nos transportes, nas tintas, em tudo.

Het moet voor de kanten bekijken en wat wij zien is van afgeleid het, direct of onrechtstreeks. E meer, zijn extration en gebruik waren zeer goedkoop. Van daar onze stijgende afhankelijkheid. Wij verlieten onze oude douane en wij kennen meer leven zonder het niet.

De productie groeide en onze afhankelijkheid als het accentueren!

U.S.A. was het produceren greaters en in de eerste decennia van eeuw XX als zij het uitvoeren greaters van olie waren geworden, met de productie die in versneld ritme toenemend. De olie was de brandstof van de grote industriële revolutie van de draai van eeuw XX, die de auto-industrie de grote wijzer van industrialisatie is. Het is zoon van de goedkope olie, van gemakkelijke extration.

Hoewel aanvankelijk het geconcentreerd in de V.S., was uitvoeren groter, de ontdekkingen van nieuwe petroliferous gebieden als het uitspreiden in de wereld geweest.

Nochtans, is de olie eindig, aanbiedt twee oogsten niet: het gebruikte, wordt gebruikt. Niet vermenigvuldigt de installatie, zich niet. Acht vandaag dat, in het totaal, het mensdom dat van deuses ongeveer twee van de vaten wordt ontvangen bruikbare triljoenen olie, toevoegend wat reeds één aan het licht bracht met wat nog moet worden ontdekt.

In midden van de overgegaane eeuw, overwogen het decennium van vijftig, een Noordamerikaanse geoloog, een Koning Hubbert, die de ontdekkingen van olie in de V.S., en de beschrijving van de productie van de diverse gebieden analyseren, een wiskundig model en van het besloot het na dat de Amerikaanse productie zou overgaan bij het begin voor een maximum van het decennium van 70, wat, zou beginnen geleidelijk aan te rotten. Het is de Overspannen vraag van Hubbert, medeschepsel aan de Normale Kromme.

Zijn model werd ontvangen met incredulity, voor de stijgende Amerikaanse productie. Unhappyly, het maakt net in de vlieg. In feite, in de eerste jaren van het decennium van zeventig, begint de productie van de V.S. als e, dan later stabiliseert, het te vallen. Dit dwong hen om de productie te verminderen en massief van belang te zijn.

Aangezien het gebruik van de oliederivaten die zij is blijven om groeien, vandaag zijn zij niet meer het uitvoeren greaters en ja de invoergreaters van olie van de wereld. De Amerikaanse productie is een klein pakket van zijn consumptie. Als zij uitsluitend van zijn reserves afhingen, hen in minder dan vier jaar worden gecentreerd. U.S.A. possesss verbruikt 3% van de reserves en 25% van de productie wereldwijd van olie. Van daar de noodzaak in te voeren en, in te voeren telkens als meer.

Van zijn juistheid, hadden de theorieën van Hubbert overgegaan om ernstige worden genomen. Zijn model werd gereproduceerd in de reserves van het Overzees van het Noorden en als het bevestigde.

Vandaag, geven zijn aanhangers de reserves van de wereld gestalte en de conclusies nemen geheel in beslag: zij zijn achting na dat de piek van de productie zullen moeten tussen 2005 en 2010 worden gegeven, wat het zal gaan dalend aan weinigen. Sommige optimisten vinden dat het maximum van de productie alleen in 2015 gaat geven. Had aan de productieschommelingen, een weinig wordt vertraagd als om het kaartje van de piek waar te nemen.

Dit maximum vertegenwoordigt het ogenblik waar reeds de helft beschikbare reserves werd verbruikt. Aldus, zijnd overgaand voor de piek, is het signaal van dat wij verbruikt reeds eerst triljoen vaten en binnengaat in de productie van de tweede helft.

Duidelijk is zij dat de eerste helft van gemakkelijkere goedkopere productie was, toegankelijk. Wat daarin hen blijft is het deel elke moeilijkere duurdere tijd.

Het menselijke wezen reeds redelijk kent de ondergrond van het Land. De hoop van enorme ontdekkingen is niet groot, het voorbeeld van wat het in de eerste helft van eeuw XX had. Het heeft nieuwe gebieden, nochtans verwacht men om geen nieuw Midden-Oosten te ontdekken. Het maximum ontdekkingen als in 1964 gaf. Sedertdien elke keer is groot kleinere ontdekkingen.

Veronderstel wat zijn productie met de prijs van de olie wanneer zal gebeuren beginnen systematisch te vallen, jaar het jaar. De prijs neigt af te gaan.

Nochtans, is het olieverbruik voldoende inelástico e, aanvankelijk, moet langzaam aan de verhoging van de prijs antwoorden. In resultaat zal de prijs van dat groeien het olie, namelijk van bijna alles gebruikt die in wij accustom hen aan gebruik.

Wij gaan homesickness van de tijd hebben waar de olie 100 dollars het vat kostte!

Sommige gevolgen van gegaan van één van de prijs van het olieblik zijn achting: de kosten van de transporten gaan ook naar de hoogten en de prijs van voedsel, voor de afhankelijkheid van oliederivaten, in de meststoffenproductie. In synthese, wordt zij geschud onze huidige manier te leven, diep afhankelijk van de goedkope olie.

Zie het leven van een Amerikaanse hoge middenklasse. Het stelde betaling uit heeft honderd km van zijn werkstation, in de „voorsteden“. Daar leeft het in zijn casinha, met hond en zwembad, vrouw en twee kinderen. Vai voor de baan met zijn auto die drie ton weegt, één liter aan elke zes km verbruikt en twee honderd km/h, in een auto-weg van vier sporen voor elke kant maakt. Dit is slechts mogelijk voor het bestaan van de goedkope olie. Gaand van de prijs, zal deze levensstandaard worden geschud.

Nochtans, Dick Cheney, huidige ondeugd van voorzitter George W. Bevestigd Bush, reeds: „onze levensstandaard is unnegotiable“.

Voor de V.S. hadden zij veel minder binnengevallen Irak en zij zijn als het bezitten van zijn reserves van olie, derde groter van de planeet, onder de valse rechtvaardiging van die voorzitter Sadan Hussein zouden hebben wapens van massieve vernietiging. Porém, o Oriente Médio é região profundamente instável.

Vandaag, is de invoer van olie van Venezuela voor de V.S. groot. Venezuela is daar van de kant, en zijn voorzitter Hugo Chaves heeft geen grote simpatias voor het huidige Noordamerikaanse regeren aangetoond.

Voor de onvermijdelijke crisis van de olie en de unnegotiable levensstandaard van de Amerikaan, hebben wij bij gezichtscrisis, in speciaal in de grens Colombia-Venezuela. U.S.A. het interesseert geen vrede in het gebied. Het conflict is de deur van ingang van de oorlog, gewaarborgd toegang meer tot de Venezolaanse olie.

Deze crisis is alleen één van dat zij potencializadas voor het begin van het eind van de goedkope olie zijn.

Oud, ontwikkelde elk mensen zijn voedselculturen in volgende plaatsen waar hij leefde. Vandaag, dankzij de goedkope olie, soja in Brazilië, of de tribunes van de V.S. zelf, en als het in China verbruikt. Dit is slechts mogelijk voor het goedkope vervoer, goedkope olie.

E wat het slechter is, verloor het cultuur van de oude verdeelde voedselproductie. De aandachtige efficiëntere productie, neigt meer homogeen te zijn. Onder de opties, wordt bevonden dat het het beter inkomen aanbiedt, verlatend anderen, die diversiteit verliezen, die scrumbling de opties die eerder hadden. Sommige van deze opties, verlaten namens de verhoging van de efficiency, waren opties die in andere gebieden worden aangepast, toen de productie niet aandachtig was, zoals vandaag. Het menselijke wezen gaat zijnd met weinig graad van vrijheid, met kleine opties.

Met het eind van het goedkope vervoer, gaat het noodzaak van hebben als het terugkomen om voedsel dicht bij huis te produceren: bij gezicht werd de crisis toe te schrijven aan voedsel, daarom verloren de cultuur van de verdeelde productie.

De goedkope olie in geduwd hen voor een werkelijkheid van diepe afhankelijkheid. Wij worden bederft in zijn producten.

De consumptiemaatschappij wordt weerspiegeld van deze goedkope olie. Wij veroorzaken overtollige, verbruiken wij dit overtollige en wij moeten het produceren meer dan, om economie het functioneren te houden. De goedkope olie is de brandstof van deze logica geweest.

Wij gebruiken slecht weinig en elk nieuw product dat bij de markt aankomt, die voor eficientíssimapropaganda wordt veroorzaakt. Alvorens zijn gebruik uit te putten, wanneer nog het aan te bieden veel heeft, spelen wij behalve dit product en wij verwerven de nieuwe koopwaar die aankomt. Frequent, „is nieuw“ oude met sommige overtollige ornamenten, die in bekwame campagne van marketing worden gesteund.

Esse permanente use e jogue fora só tem sido possível pela abundância de energia barata: de val van de productiekosten voedt de verspilling en consumptiemaatschappij.

Het eind van de economie van de goedkope olie gaat deze logica schudden waar wij hebben overleefd. É nossa maneira de viver que fica ameaçada.

Voor de visie van de crisis van de olie, heeft het algemeen bekend eindige middel en met stijgende consumptie, het desesperadamente alternatief gezocht. Van de zonne-energie aan eolische, van kern aan de steenkool, de agro-brandstof aan de economie van waterstof.

De zonne en eolische energieën hebben groot potentieel van de groei en zullen, zijn, zeker nuttigst in kleine gemeenschappen of voor gevestigde vragen. Zij hebben geen voorwaarde aan de noodzaak van de maatschappij van de auto en de verspilling te beantwoorden.

Kern, met nog het hangen kwesties van veiligheidswacht, heeft beperking hoeveel aan de bestaande reserves.

De steenkool, met enorme reserves, indien gebruikt om de decurrent noodzaak van de val van de olieproductie te substitueren, zal de verontreiniging de vreselijke niveaus nemen.

De waterstofspons is veel meer een energievervoerder, van laag inkomen, dat het produceren, in speciaal voor de decurrent noodzaak van de previsible daling van de olieproductie.

In de agro-brandstof, heeft het voorbeeld van de pro-alcohol unquestionable succes in de substitutie van de benzine gehad. Om aan mundializar te proberen brengt deze oplossing het risico om de voedselproductie, in een hongerige wereld te bedreigen. Tussen het produceren van voedsel voor slechte persoon of „benzine“ voor auto van rijken, zal de logica van het Kapitaal onverbiddelijk zijn en zal zien de grote uitbreidingen van land van het voeden van landbouw afweken. De prijzen van voedsel gaan afgaan. E, nog zo, heeft genoeg land voor honderden miljoenen auto's niet.

In feite, de gift die in deuses aan hen, twee triljoenen vaten olie had gegeven, aan bederft hen. Wij zijn verslaafd van de logica van de consumptiemaatschappij.

Zij is noodzakelijk om over een andere logica, een andere manier te denken van in het met elkaar in verband brengen van hen met de aard en de andere menselijke wezens. Het is basis om de maatschappij minder te zoeken afhankelijk van energie, in plaats van slechts het zoeken om more and more energie te veroorzaken. Deze manier in neemt hen aan een impasse.

Toen de wereld oneindig vermoeden, altijd met nieuwe te veroveren grenzen was, bracht de logica van de uitgebreide reproductie enorme ontwikkeling. De vooruitgang, met al zijn tekorten, was fantastisch. Het moet bekijken en de groei van de productie, de val van kindermortaliteit zien, de stijging van het gemiddelde leven van het menselijke wezen, waar de juiste groei van de bevolking duidelijk een wijzer is.

Vandaag, is de „wereld eindig“. Não há mais fronteiras a conquistar. Tivéssemos ido a Marte, Júpiter, Vênus, e a lógica da reprodução expandida poderia permanecer. In een eindige wereld, deze logica als transformaties in één metástase die van het de maatschappij menselijke wezen, het lichaam van dat juist bedreigt het als voer. Op risico het het levens menselijke wezen, onze overleving in onze planeet.

Om een andere logica in de relatie te zoeken zijn de man/de vrouw met de aard en de andere menselijke wezens imperious noodzaak van onze juiste overleving. Ik weet niet of heeft het tijd voor deze bouw. Barbarity is een niet waardeloze mogelijkheid.

Terwijl het hoop heeft, overhandigt aan het vakmanschap!

Raymundo DE Oliveira

Voorzitter van het Huis van Latijns Amerika

النهاية من الاقتصاد من الزيت رخيصة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sun, 18 May 2008 07:06:15 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=E90D8D65904BC03D8860CD89E312DFE6.lv1-37; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 16144
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=UTF-8

[رموندو] [د] [أليفيرا]

الزيت اقتصاديّا بدأ أن يكون استكشفت من الثاني نصف القرن [إكسيإكس]. يبدأ ل [أو.س.], نما الإنتاج كان منهجيّا. من ال [دستيلّأيشن] من أنّ كتلة سوداء, إن هو [تك وفّ] من كلّ شيء: كيروسين, بنزين, ديزل, زيت قابل للاحتراق, غاز, بلاستيك…

الزيت مشتقات إن يتلقّى يصبح لا غنى عنه وكلّيّا تابعات من هم في الطاقة الذي نحن نستعمل, في ملابسنا, في الطعام إنتاج, المتعدّد أغراض أحد من بلاستيك, النقلات, الأحبار, كلّ شيء.

هو أن ينظر في للجوانب وماذا نحن نرى نكون من يستنتج هو, مباشرة أو بشكل غير مباشر. كان [إ] أكثر, ه [إإكسترأيشن] وإستعمال جدّا رخيصة. من هناك نا يزيد حالة اعتماد. نحن كان عن تخلّى عاداتنا قديمة ولا يعرف نحن كثير حياة دون هو.

نما الإنتاج كان وحالت اعتمادنا إن يبرز!

U.S.A. كان ال ينتج [غرترس] وفي العقود أولى قرن [إكسإكس] إن هم كانوا قد أصبحوا ال يصدق [غرترس] الزيت, مع الإنتاج ينمو في يعجّل إيقاع. كان الزيت الوقود من الثورة عظيمة صناعيّة من الدورة القرن [إكسإكس], يكون ال [أوتوموبيل يندوستري] المؤشر عظيمة تصنيع. Ela é filha do petróleo barato, de fácil extração.

رغم أنّ في البداية يركّز في [أو.س.], كان ال يصدق عظيمة, الإكتشافات من مناطق جديدة بتروليّة قد كان إن [سبردينغ] في العالم.

مهما, الزيت محدودة, لا يقدّم اثنان حصادات: هو استعمل, استعملت. لا لا يضاعف معمل. اليوم قدّمت أنّ, في المجموعة, الإنسانية يستلم من [ديوسس] حول اثنان ترليون براميل زيت [أوسبل], يضيفبنفسي ماذا سابقا واحدة يكشف مع ماذا بعد ينبغي كنت اكتشفت.

في وسط من ال يمّرّ قرن, اعتبر عقد من خمسون, جيولوجية [نورث-مريكن], ملك [هوبّرت], يحلّ الإكتشافات الزيت في [أو.س.], والوصف من الإنتاجات من المجالات متنوّعة, نموذج رياضيّة ومن هو هو استنتج في ما بعد أنّ الإنتاج أمريكيّة مرّ في البداية لحد من العقد من 70, ماذا, بدأ أن يتخرّب تدريجيّا. هو ال يقوّس دعوة [هوبّرت], رفيقة مخلوق إلى المنحنى عاديّة.

استلمت نموذجه كان مع شكوكية, أمام ال يزيد إنتاج أمريكيّة. [أونهبّلي], يجعل هو بشكل صحيح في الذبابة. [إين فكت], في السنون أولى من العقد من سبعون, الإنتاج ال [أو.س.ا] إن يثبت [إ], بعد ذلك فيما بعد, يبدأ هو أن يسقط. هذا أجبرهم أن يقلّد الإنتاج وأن يهمّ ضخمة.

بما أنّ الإستعمال من الزيت مشتقات هو استمرّ أن ينمو, اليوم ليس هم كثير ال يصدق [غرترس] ونعم الإستيراد [غرترس] الزيت من العالم. الإنتاج أمريكيّة جزء صغيرة من إستهلاكه. إن هم اعتمدوا حصريّا على احتياطياته, عيّنت هم كنت في أقلّ من أربعة سنون. U.S.A. يستهلك [بوسّسّس] 3% من الاحتياطيات و25% من الإنتاج [وورلد-ويد] زيت. من هناك الحاجة أن يستورد, وأن يستورد [إش تيم] أكثر.

من استقامته, كان النظريات من [هوبّرت] قد مرّوا أن يكون أخذت الجدّيّة واحدة. نسخت نموذجه كان في الاحتياطيات من البحث من الشمال وإن هو أكّد.

اليوم, يشكّل تابعاته الاحتياطيات من العالم والاستنتاجات يشغلون: هم تقدير في ما بعد أنّ سيضطرّ القمة من الإنتاج كنت أعطيت بين 2005 و2010, ماذا هو سيذهب يسقط إلى ال قليل. Alguns otimistas acham que o máximo da produção só vai se dar em 2015. اضطرّوا الإنتاج ذبذبات, قليلا أخّرت إن أن يلاحظ التذكرة من القمة.

يمثّل هذا حد العزم حيث سابقا نصف من ال يتوفّر احتياطيات كان استهلكت. لذلك, يكون يمرّ للقمة, هو إشارة من أنّ سابقا نحن يستهلك أولى التريليون من براميل ويدخل في الإنتاج من الثاني نصف.

بوضوح هو أنّ كان النصف أولى من أكثر يتيح إنتاج, يتيسّر, [شبر]. ماذا في هو يبقى هم الجزء كلّ أكثر يصعب وقت, أكثر غالية.

الإنسان يعرف كائن سابقا معقولة التربة سفليّة من الأرض. ليس الأمل من إكتشافات ضخمة عظيمة, المثال من ماذا هو تلقّى في النصف أولى قرن [إكسإكس]. هو يتلقّى مجالات جديدة, ولكن لا يتوقّع واحدة أن يكتشف [ميدّل ست] جديدة. الحد من الإكتشافات إن أعطى في 1964. [سنس ثن], العظيمة [لسّر] إكتشافات [إش تيم].

تركتنا تخيّلت ماذا إنتاجه سيحدث مع السعر من الزيت متى أن يبدأ أن يسقط منهجيّا, سنة السنة. يميل السعر أن يذهب باتّجاه آخر.

مهما, ال [أيل كنسومبأيشن] بشكل كاف [إينلستيك] [إ], في البداية, ينبغي أجبت ببطء إلى الزيادة من السعر. في نتيجة سينمو السعر من أنّ هو يستعمل زيت, [ثت يس,] من تقريبا كلّ شيء أنّ داخل نحن نعوّدهم إلى إستعمال.

Vamos ter saudade da época em que o petróleo custava 100 dólares o barril!

بعض نتيجات من ال يذهب من واحدة من السعر من ال [أيل كن] كنت تقدير: يذهب التكلفة من النقلات أيضا إلى الإرتفاعات والسعر الأطعمة, أمام الحالة اعتماد من زيت مشتقات, في السماد إنتاج. في تأليف, هززت هو طريقنا حاليّة أن يعيش, بعمق تابعة من الزيت رخيصة.

تركتنا رأيت الحياة من [ميدّل كلسّ] أمريكيّة عال. هو [دفر بمنت] يتلقّى [أن هوندرد] [كم] من مركز عمله, في ال "ضاحيات". هناك يعيش هو في [كسنها] ه, مع كلب و [سويمّينغ بوول], إمرأة واثنان أطفال. [في] للشغل مع سيارته أنّ يزن ثلاثة أطنان, يستهلك واحدة [ليتر] إلى كلّ ستّة [كم] ويجعل [توو هوندرد] [كم/ه], في [أوتو-روأد] من أربعة آثار ل كلّ جانب. هذا فقط يمكن للوجود من الزيت رخيصة. يذهب من السعر, سيهزّ هذا معيار المعيشة كنت.

مهما, ديك [شني], رذيلة حاليّة رئيس جورج [و.]. بوش, سابقا يؤكّد: "معيارنا المعيشة قابل للتفاوض".

ل [أو.س.ا] غزا هم تلقّى كثير أقلّ العراق وهم إن يملك من احتياطياته الزيت, الثالثة عظيمة من الكوكب, تحت التبرير زائفة من أنّ رئيس [سدن] حسين تلقّى أسلحة من تدمير ضخمة. مهما, [ث ميدّل ست] منطقة المتحوّل بعمق.

اليوم, الإستيراد الزيت فنزويلا ل [أو.س.ا] عظيمة. A Venezuela está ali do lado, e seu presidente Hugo Chaves não tem demonstrado grandes simpatias pelos atuais governantes norte-americanos.

أمام ال يتحتّم أزمة من الزيت والمعيار قابل للتفاوض معيشة من الأمريكية, يتلقّى نحن [أت سغت] أزمة, في خاصّة في [كلومبي-فنزولا] حافة. U.S.A. هو لا يهمّ سلام في المنطقة. النزاع الباب المدخل من الحرب, يضمن منفذة أكثر إلى الزيت فنزويليّة.

هذا أزمة فحسب واحدة من أنّ هم يكون يكونون [بوتنسليزدس] للبداية من النهاية من الزيت رخيصة.

قديمة, طوّر كلّ الناسه طعام ثقافات في أماكن تالية حيث هو عاش. اليوم, شكور إلى الزيت رخيصة, صويا في برازيل, أو [أو.س.ا] حامل قفص بنفسي, وإن هو يستهلك في الصين. هذا فقط يمكن للنقل رخيصة, زيت رخيصة.

[إ] ماذا هو يكون مريضة, ضائعة هو ثقافة من القديمة طعام إنتاج يوزّع. يميل الإنتاج منكبة, أكثر فعّالة, أن يكون أكثر متجانسة. وقفت [أمونغست] الخيارات, أنّ هو يقدّم هو دخل جيّدة, عن تخلّى الأخرى, تنوع خاسرة, [سكرومبلينغ] بنفسي الخيارات أنّ تلقّى سابقا. كان بعض من هذا خيارات, عن تخلّى [أن بهلف وف] الزيادة من الفعالية, خيارات يكيّف في أخرى مناطق, عندما الإنتاج [ب] لم منكبة, بما أنّ اليوم. الإنسان يذهب كائن يكون مع بعض [دغر وف فريدوم], مع خيارات صغيرة.

مع النهاية من النقل رخيصة, يذهب هو أن يتلقّى حاجة من إن يعاود أن ينتج أطعمة [كلوس تو] منزل: [أت سغت] خسرت أزمة واجبة إلى أطعمة, لذلك كان الثقافة من ال يوزّع إنتاج.

الزيت رخيصة في يدفعهم لحقيقة من حالة اعتماد عميقة. نحن لوّث في منتوجاته.

الإستهلاك عكست مجتمعة من هذا زيت رخيصة. نحن نّتج الضروريّة واحدة, نحن يستهلك هذا ضروريّة واحدة ويحتاج نحن أن ينتج هو أكثر من, أن يحافظ الاقتصاد يعمل. قد كان الزيت رخيصة الوقود من هذا منطق.

نحن على نحو رديء نستعمل بعض وكلّ [نو برودوكت] أنّ يصل في السوق, يحثّ ل [إفيسنتسّيما] دعاية. قبل يستنفد إستعماله, عندما بعد يتلقّى هو كثير أن يقدّم, نحن نلعب ماعدا هذا منتوج ونحن نكتسب البضاعة جديدة أنّ يصل. متكرّرة, ال "جديدة" القديمة واحدة مع بعض حلى ضروريّة, يساند في يتأهّل حملة التسويق.

هذا دائمة يستعمل واحدة ولعب خارج فحسب قد كان يمكن للوفرة من طاقة رخيصة: يغذّي السقوط من ال [برودوكأيشن كست] ال [وستفولنسّ] وإستهلاك مجتمعة.

يذهب النهاية من الاقتصاد من الزيت رخيصة أن يهزّ هذا منطق حيث نحن قد بقينا. هو طريقنا أن يعيش أنّ هدّدت هو.

قد بحث أمام الرؤية من الأزمة من الزيت, موردة محدودة باعتراف و [ويث ينكرسنغ] إستهلاك, هو [دسسبردمنت] خيار. من ال [سلر نرج] إلى ال [أيولين] واحدة, من النوويّة واحدة إلى النوع فحم, ال [أغرو-فول] إلى الاقتصاد الهيدروجين.

يتلقّى الطاقات شمسيّة و [أيولين] إحتمال عظيمة حالة نموّ وسيكون, بالتّأكيد, أكثر مفيدة في جماعات صغيرة أو ل يحدّد أسئلة. هم لا يتلقّون أيّ شرط أن يجيب إلى الحاجات من المجتمعة من السيارة و [وستفولنسّ].

النوويّة يتلقّى واحدة, مع ساكنة يعلق أسئلة من أمن حارسة, تحديد كم إلى الاحتياطيات موجودة.

سيأخذ النوع فحم, مع احتياطيات ضخمة, إن يستعمل أن يستبدل الحاجات [دكرّنت] من السقوط من الإنتاج النفط, التلوث المستويات رهيبة.

الهيدروجين إسفنجة كثير كثير طاقة ناقل, من [لوو ينكم], أنّ يلد, في خاصّة للحاجات [دكرّنت] من السقوط [برفيسبل] في الإنتاج النفط.

في ال [أغرو-فول], قد تلقّى المثال من ال [برو-لكهول] نجاح مضمونة في الإبدال من البنزين. أن يحاول إلى [مونديليزر] يحضر هذا حل الخطر أن يهدّد الطعام إنتاج, في عالم جائعة. Entre produzir alimento para pobre ou "gasolina" para carro de rico, a lógica do Capital será implacável e veremos grandes extensões de terra desviadas da agricultura alimentícia. يذهب السعرات الأطعمة أن يذهب باتّجاه آخر. لا يتلقّى [إ], ساكنة لذلك, بما فيه الكفاية أرض للمئات الملايين السيارات.

[إين فكت], الهبة أنّ في يتلقّى يعطى [ديوسس] إلى هم, اثنان ترليون البراميل الزيت, إلى لوّثواهم. نحن استعبدت من المنطق من الإستهلاك مجتمعة.

هو ضروريّة أن يفكّر حول آخر منطق, آخر طريق من في يرتبط هم مع الطبيعة والأخرى [هومن بينغ]. هو أساسيّة أن يبحث مجتمعة أقلّ تابعة الطاقة, [إينستد وف] فقط يفتّش أن ينتج [مور ند مور] طاقة. يأخذهم هذا طريق داخل إلى [دد-ند].

عندما كان العالم افتراض لانهائيّة, دائما مع حافات جديدة أن يغزو, المنطق من ال يمدّن نسخة يحضر تطوير ضخمة. كان التقدم, مع كلّه خلال, عجيبة. هو أن ينظر في وأن يرى الحالة نموّ من الإنتاج, السقوط من وفاة طفوليّة, الزيادة من الحياة معدّلة من الكائن إنسانيّة, حيث الحالة نموّ مناسبة من الالسّكان يكون مؤشر بوضوح.

اليوم, ال "عالم محدودة". هو لا يتلقّى كثير حافات أن يغزو. نحن تلقّينا [إيدو] مرّيخ, كوكب المشتري, الزهرة, والمنطق من ال يمدّد نسخة استطاع بقيت. داخل عالم محدودة, هذا منطق إن يغيّر داخل واحدة [متستس] من المجتمعة كائن إنسانيّة, يهدّد الجسم من أنّ مناسبة هو إن تغذيات. في خطر الحياة كائن إنسانيّة, بقاءنا في كوكبنا.

أن يبحث آخر منطق في العلاقة رجل/إمرأة مع الطبيعة والأخرى [هومن بينغ] حاجة مهيبة من بقاءنا مناسبة. أنا لا أعرف إن هو يتلقّى وقت ل هذا بناء. ال [بربريتي] لا إمكانية عديم جدوى.

بينما هو يتلقّى أمل, أيادي إلى الصنعة!

[رموندو] [د] [أليفيرا]

[برسدنت] من المنزل [لتين مريك]